กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 302 คุยกันยามค่ำ
ในเมืองมีหอพักสำหรับต้อนรับชั่วคราวอยู่
พวกเขามาถึงช้า พอกินข้าวเสร็จก็ยิ่งดึก เดินเล่นกันอีกหน่อย เข็มclockก็ชี้ไปที่สิบเอ็ดโมงแล้ว
จะมีอะไรก็ต้องเก็บไว้พูดพรุ่งนี้เท่านั้น
“นักเรียนทั้งหลาย ที่พักจัดเตรียมให้พวกเธอเรียบร้อยแล้ว วันนี้พักผ่อนก่อน พรุ่งนี้เราค่อยมาจัดการเรื่องสถานที่ที่พวกเธอจะไปกัน” โม่รื่อเกินเดินมาที่ลานบ้านแล้วกล่าวกับทุกคน
“ขอบคุณลุงโม่รื่อเกินค่ะ!”
“ไม่ต้องเกรงใจกันหรอก จำไว้นะ ถ้าตอนกลางคืนจะไปส้วม เรื่องเบาก็มีถังปัสสาวะอยู่ในห้องก็ทำในห้องเลย เรื่องหนักต้องเรียกคนในห้องไปด้วยกัน! อย่าออกไปเองข้างนอกนะ!”
“ทำไมล่ะ?”