กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 301 ถึงตัวเมือง
คนที่เอ่ยปากขึ้นมาคือโม่รื่อเกินนั่นเอง
เขาได้รับข่าวว่ารถไฟขบวนที่จะมาถึงก็คือวันนี้ และลูก ๆ ของหลี่เอ้อร์ซานก็เดินทางมากับรถไฟขบวนนี้ด้วย
เขาจึงส่งบาเท่อเอ่อร์ไปรับคน
พอบาเท่อเอ่อร์จากไป โม่รื่อเกินก็เริ่มรู้สึกเสียใจอยู่บ้าง
เพราะเขารู้จักน้องคนนี้ดีเกินไป ใจกล้าไม่กลัวอะไร ถ้าไม่ดีก็อาจพาเด็ก ๆ กลับมาตอนกลางคืนแบบคลำทางในความมืด
กลางคืนในทุ่งหญ้าไม่ค่อยสงบนัก เป็นช่วงที่ฝูงหมาป่าออกหากิน ถ้าเจออันตรายเข้าก็คงยุ่งยาก โม่รื่อเกินจึงภาวนาให้บาเท่อเอ่อร์ค้างคืนที่นั่นหนึ่งคืน รอให้สว่างเสียก่อนแล้วค่อยเดินทางกลับ
แต่พอฟ้ามืดลง เขาก็ยังวางใจไม่ได้ จึงพาคนไปเฝ้าอยู่ที่ปากเมืองตลอด