กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 124 โฮก~~ โฮก~~~ โฮโย~~
ยามที่คนทั้งสองยืนอยู่ริมหน้าผาของยอดเขาจั่วหวัง สุนัขขนปุยตัวหนึ่งก็เดินเข้ามา เลียนแบบท่าทางของพวกเขา ยืนอยู่ด้านข้าง
ทั้งที่เป็นสุนัขโกลเด้นตัวใหญ่แท้ๆ แต่กลับยืนออกมาจนดูราวกับตัดขาดจากโลกีย์
อันรุ่ยก้มหน้าลงก็เห็นต้าเอ๋อร์จินยืนอยู่ข้างกายตน
ยามนี้ต้าเอ๋อร์จินเติบใหญ่เป็นตัวมหึมา ทั้งวันเอาแต่ทำหน้าตาหรี่ตาเคลิ้มๆ นอนหมอบอยู่ตรงจุดที่ไป๋จิ่วชอบอยู่เป็นประจำ แล้วดมกลิ่นไปทั่ว
ตอนนี้มันก็หรี่ตาสุนัข มองไปเบื้องหน้าจากที่ไกลๆ เช่นกัน
ตั้งแต่ไป๋จิ่วจากยอดเขาจั่วหวังไป ต้าเอ๋อร์จินก็ตกอยู่ในอาการซึมเศร้าตลอดทั้งวัน
อันรุ่ยก็พยายามคิดหาวิธีทำให้ต้าเอ๋อร์จินมีความสุข