ตอนที่ 228 ข้าพูดว่า “อีกแล้ว” รึ?

เยียนโจวแม้เป็นเมืองเล็กแห่งหนึ่งแถบชายแดน ทว่าอยู่ห่างจากนอกด่านไม่นับว่าใกล้ ไร้เปลวเพลิงสงครามรบกวน เมืองเล็กจึงสงบสุขยิ่งนัก ประชาชนมีอุปนิสัยห้าวหาญเปิดเผย ทั้งยังกระตือรือร้นต้อนรับแขกเหรื่อเป็นอย่างยิ่ง

“ขนมเปี๊ยะงา! ขนมเปี๊ยะงาร้อน ๆ เพิ่งขึ้นจากเตา!”

“น้ำแกงแพะ! น้ำแกงแพะรสเลิศจ้า!”

ซ่งจืออี้นั่งอยู่ริมหน้าต่างชั้นสองของโรงน้ำชา มองดูผู้คนเดินขวักไขว่เบื้องล่าง ไม่ได้สัมผัสบรรยากาศควันไฟแห่งโลกโลกีย์เช่นนี้นานแล้ว ระยะนี้นางมักมาที่นี่ นั่งคราหนึ่งก็อยู่ตลอดทั้งวัน

จัวหม่าที่อยู่ฝั่งตรงข้ามประคองใบหน้าเล็ก เอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจนัก “พี่สาว ท่านมาทุกวัน แท้จริงแล้วกำลังมองดูสิ่งใดกันหรือ?”

“มองดูผู้คน” ซ่งจืออี้หัวเราะเบา ๆ “มองดูผู้คนที่สัญจรไปมา น่าสนใจยิ่งนัก”