กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หญิงผู้นั้นแต่งหน้าและเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ซ่งจืออี้เสร็จสิ้น ก็ถูกซ่าเหรินพาตัวออกไป ก่อนไป นางหันกลับมามองแวบหนึ่ง ทว่าถูกทัวหย่าที่ระแวดระวังขวางสายตาเอาไว้
ในใจนางกระสับกระส่าย ไม่รู้ว่าสิ่งที่ตนคาดเดานั้นถูกต้องหรือไม่ จวบจนยามเที่ยง ระเบิดสะเทือนอัสนีสวรรค์ดังกึกก้องขึ้นข้างหู เมื่อมองดูคนในเผ่าตาตาร์ที่แตกตื่นโกลาหล นางก็สะดุ้งตัวลอยขึ้นมาทันที
“วิ่ง! อาศัยช่วงชุลมุนนี้วิ่งหนีออกไปข้างนอก!”
ชาวบ้านคนอื่น ๆ ที่ถูกจับเป็นเชลยยังคงตั้งสติไม่ได้ ทว่าคำว่า “วิ่งหนีออกไปข้างนอก” คล้ายสลักลึกเข้าสู่ไขกระดูก สองขาก็ก้าวตามหญิงผู้นั้นไปก่อนแล้ว
ทว่า……
“จะให้วิ่งไปทางไหนเล่า”
“ตึง ตึง ตึง!”