กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซ่งจืออี้รับหน้าที่ระวังหลัง ดังนั้นยามที่อาลาเค่อฮั่นนำคนโอบล้อมเข้ามา สหายร่วมทางจึงได้พาเหล่าราษฎรต้าซุ่นหนีรอดไปแล้ว
“ท่านแม่ทัพน้อย” ดวงตาของอาลาเค่อฮั่นสว่างวาบยิ่งกว่าดวงจันทราเบื้องหลัง จับจ้องซ่งจืออี้เขม็ง มุมปากประดับรอยยิ้มสมใจ
“ไม่สิ บางที ข้าควรเรียกเจ้าว่าคุณหนูดีกว่ากระมัง”
คนผู้นี้รู้จักนางหรือ
เดิมทีซ่งจืออี้คิดว่าเป็นเพราะเมื่อไม่กี่วันก่อนนางยิงสังหารอินทรีทองจนดึงดูดความสนใจของอาลาเค่อฮั่น แต่ดูท่าในยามนี้ คล้ายจะไม่ใช่เช่นนั้นกระมัง
มือข้างหนึ่งของนางกุมธนูหน้าไม้เล็งไปยังอาลาเค่อฮั่น มืออีกข้างถือระเบิดสะเทือนอัสนีสวรรค์ไว้ สีหน้าไร้ความหวาดกลัว เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า
“ปล่อยข้าไป มิเช่นนั้น พวกเราก็มาตายตกตามกันไปเสีย”