เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามที่อาลาเค่อฮั่นหนีกลับมาถึงค่ายเลี้ยงสัตว์ ข้างกายก็เหลือเพียงชายฉกรรจ์ผู้นั้นที่ขี่ม้าตัวเดียวกันมา อีกทั้งเพิ่งจะลงจากหลังม้า คนผู้นี้ก็ล้มฟุบลงกับพื้นแน่นิ่งไม่ไหวติง
เขาถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่า แผ่นหลังของชายฉกรรจ์แหลกเหลวเป็นเลือดเนื้อปนเปกันไปหมด
“สมควรตายนัก!”
อาลาเค่อฮั่นไม่สนใจความเป็นความตายของชายฉกรรจ์ผู้นี้ ถูกพยุงเข้าไปในกระโจมของตน กุมต้นขาที่มีเลือดไหลทะลักออกมาไม่หยุด พลางกัดฟันกล่าวว่า
“ไป นำตัวหมอจากจงหยวนผู้นั้นมาที่นี่!”
เขาอาศัยอยู่ในต้าซุ่นเป็นเวลานาน ไม่เชื่อถือวิชาแพทย์ทางฝั่งชาวทาทาร์เลยแม้แต่น้อย ดังนั้นเมื่อสองปีก่อนเขาจึงตั้งใจจับตัวหมอจากจงหยวนผู้หนึ่งจากหมู่บ้านใกล้เคียงกลับมายังค่ายเลี้ยงสัตว์
เพียงแต่เสียดายที่เส้นทางมุ่งหน้าสู่ต้าซุ่นสายนั้นแคบยิ่งนัก มิเช่นนั้น กองทัพใหญ่ของเขาคงบุกรุกเข้าสู่จงหยวนไปนานแล้ว