ตอนที่ 172 บ่อก๊าซชีวภาพเสร็จแล้ว

ช่วงบ่ายคล้อย ฝนอันเหน็บหนาวหยุดตกไปแล้ว ทว่าครั้นล่วงเข้าสู่ดึกสงัด เสียงฝนซัดสาดเปาะแปะกลับม้วนตลบเข้ามาพร้อมกับสายลมเหนือที่หวีดหวิว

ใต้บานหน้าต่างมีลมเล็ดลอดเข้ามา เผยจิ่งชวนรับรู้ได้ในทันที เมื่อเห็นว่าซ่งจืออี้นอนหลับสนิท เขาจึงมิได้เรียกคนที่เฝ้าอยู่ด้านนอกให้เข้ามา เพียงคลุมเสื้อคลุมตัวหนึ่งด้วยตนเองแล้วเดินไปข้างหน้าต่าง

หน้าต่างเปิดแง้มไว้เป็นช่องแคบ ๆ ก่อนนอนพวกถวนถวนหยวนหยวนเคยมาเล่นอยู่ตรงนี้ คิดว่าคงเป็นเจ้าตัวซนทั้งสองไปโดนเข้า เผยจิ่งชวนปิดหน้าต่างให้สนิท ก่อนจะหันกายก้าวขึ้นเตียง

การเคลื่อนไหวของเขาแผ่วเบายิ่ง ทว่าซ่งจืออี้ก็ยังคงตื่นอยู่ดี เพียงแต่มิได้ส่งเสียงอันใด รอจนเขาเข้ามาในผ้าห่ม นางจึงพลิกกายแล้วเอ่ยถามอย่างสะลึมสะลือประโยคหนึ่ง

“เกิดอะไรขึ้นหรือ”