ตอนที่ 168 งานเทศกาลโคมไฟ (2)

ชายผ้าแพรสีแดงในมือแขวนกระดิ่งและไม้ติ้วไม้ไผ่ที่เขียนชื่อของทั้งสองคนไว้ ได้ยินว่ายิ่งโยนขึ้นไปสูงเพียงใด ความปรารถนาก็ยิ่งสัมฤทธิผลได้ง่ายเพียงนั้น หลังจากซ่งจืออี้อธิษฐานขอพรแล้ว จึงถอยหลังไปหลายก้าว

“สามีหลบไปสักหน่อย ข้าจะโยนผ้าแพรสีแดงขึ้นไปแล้ว!”

เผยจิ่งชวนถอยไปยืนด้านข้างอยู่นานแล้ว สายตาจับจ้องผ้าแพรสีแดงที่กลายเป็นประกายสีแดงสายหนึ่งกลางเวหา ครั้นเห็นมันลอดผ่านกิ่งก้านเตี้ย ๆ พันรอบกิ่งไม้ที่สูงที่สุดติดต่อกันหลายรอบ ท้ายที่สุดก็คล้องแขวนอยู่อย่างมั่นคง เขาจึงอดไม่ได้ที่จะคลายหัวคิ้วลง

“ภรรยาเก่งกาจยิ่งนัก”

ซ่งจืออี้กระหยิ่มใจ: “นั่นย่อมแน่นอนอยู่แล้ว”

หลังจากทั้งสองคนโยนผ้าแพรสีแดงแล้วจึงค่อยไปลอยโคมลอยน้ำ จากนั้นก็เดินข้ามสะพานเล็กมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่คึกคักยิ่งกว่า