ตอนที่ 159 ตั้งครรภ์

ซ่งจืออี้นอนหลับครั้งนี้สนิทเป็นอย่างยิ่ง กระทั่งความฝันก็ไม่มีแม้แต่ฉากเดียว ยามตื่นขึ้นมาความเหนื่อยล้าพลันมลายหายสิ้น สมองแจ่มใสปลอดโปร่ง นางบิดขี้เกียจคราหนึ่ง พลันมีเงาร่างสีดำสายหนึ่งก้าวเดินตรงเข้ามาจากด้านข้าง

เป็นเผยจิ่งชวนนั่นเอง

“ตื่นแล้วหรือ หิวหรือไม่”

นางถึงได้สังเกตเห็นว่า ภายในห้องสลัวรางลงบ้างแล้ว

“ข้านอนไปนานเพียงนั้นเชียวหรือ อะไรกันชั่วยามแล้ว”

“นอนไปตลอดช่วงเช้า เพลานี้เป็นยามเซินสามเค่อ ทว่าคงใกล้จะมีฝนตก ท้องฟ้าจึงดูมืดครึ้มไปบ้าง”

เผยจิ่งชวนประคองนางลุกขึ้น พลางรินน้ำให้นางหนึ่งถ้วย

ในที่สุดซ่งจืออี้ก็สังเกตเห็นถึงความผิดปกติของตนเอง นางเป็นคนมีชีวิตชีวาเปี่ยมพลังจิตมาโดยตลอด ไม่เคยนอนขี้เซาถึงเพียงนี้มาก่อน นอกจาก…

นางลูบท้องของตนเองตามจิตสำนึก

“ข้าหรือ”