ตอนที่ 146 ปรึกษาหารือ

มิติภายในรถม้าคับแคบเกินไป ซ่งจืออี้ใช้มือปัดป้องและหมุนควง สลายแรงของเฉินเหล่าอู่ไปได้กึ่งหนึ่ง ก่อนจะอาศัยแรงที่เหลือกระแทกประตูหลังของรถม้าจนเปิดออกแล้วเหินกายออกไป

ท่ามกลางราตรีมืดมิด บนกำแพงลานเรือนในตรอกแคบเต็มไปด้วยเงาร่างสีดำยืนเรียงราย

เฉินเหล่าอู่กุมหน้าท้องกระโดดลงมาจากรถม้า สายตาชั่วร้ายอำมหิตราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ซ่งจืออี้แย้มยิ้มบาง ๆ :

“เฉินเหล่าอู่ เจ้าดูวิสัยทัศน์ของผู้อื่นเสียบ้าง เหล่าหวังชราผ่านศึกสมรภูมิมาทั้งชีวิต เกียรติยศและอำนาจล้วนกุมไว้ในมือ ทว่ายังคงมิกล้าดูแคลนสตรีอ่อนแอเช่นข้า เจ้าลองดูสภาพซมซานของตนเองดูสิ จุ๊ จุ๊ จุ๊ เจ้าน่ะ ชาตินี้อย่าได้หวังจะเงยหน้าอ้าปากได้เลย”