เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฉู่ฉางเฟิงมาถึงอย่างรวดเร็วยิ่ง เขาโผบินขึ้นไปบนชายคา ศีรษะห้อยลงมาอยู่ตรงหน้าซ่งจืออี้พอดิบพอดี ยิงฟันขาวเอ่ยถามว่า “ไม่ไปอยู่ใต้แสงจันทร์เคียงคู่บุปผากับคนของเจ้า มาหาข้ามีเรื่องอันใดรึ”
“อย่ามาเล่นลิ้น ลงมานี่ มีเรื่องขอให้เจ้าช่วยหน่อย” ซ่งจืออี้รินชาให้เขาหนึ่งถ้วย เอ่ยอย่างกระชับรวบรัด “ช่วยข้าจับตาดูอ๋องผิงเป่ย รวมถึงคนแปลกหน้าที่เข้าออกจวนอ๋องผิงเป่ยในระยะนี้ พระภิกษุหรือนักพรตเต๋า ขอเพียงดูลึกลับ ลับ ๆ ล่อ ๆ ให้รีบมาบอกข้าโดยเร็วที่สุด”
ฉู่ฉางเฟิงไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรกันขึ้น ทว่าเมื่อเห็นสีหน้าของนางเคร่งเครียด ก็อดไม่ได้ที่จะหุบยิ้มบนใบหน้า กระโดดลงมาตบหน้าอกรับประกันว่า “วางใจเถอะ คืนนี้ข้าจะไปเฝ้าที่จวนอ๋องผิงเป่ยเอง”
ทว่า พระภิกษุกับนักพรตเต๋าหรือ
“เจ้าเชื่อถือศาสตร์เร้นลับตั้งแต่เมื่อใดกัน”