ตอนที่ 127 ธารบุปผาไห่ถัง

โจวเจียเยวี่ยพลันรู้สึกหม่นหมองลงบ้าง นางดึงชายกระโปรงเบา ๆ เท้าคางมองออกไปข้างนอก ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรกันอยู่

ซ่งจืออี้กลับมองออกอะไรกันอยู่บ้าง วีรชนช่วยสาวงาม ดรุณีน้อยย่อมเกิดความในใจ ทว่าตั้งแต่โบราณมาการแต่งงานล้วนต้องคำนึงถึงความเหมาะสมของตระกูล ซึ่งมิใช่เพียงความเหมาะสมด้านเงินตราและอำนาจเท่านั้น หากแต่เป็นทัศนคติที่สอดคล้องกัน

เพียงพูดถึงเครื่องประดับชุดนี้บนศีรษะของโจวเจียเยวี่ย สุ่มหยิบปิ่นออกมาสักเล่ม ก็เป็นค่ากินอยู่ของตระกูลธรรมดาได้หลายปี ยามอยู่ในห้องหอกลางเรือนบิดามารดายังเลี้ยงดูไหว ทว่าหากแต่งลดตัวลงไป ตระกูลของสามี เกรงว่าจะไม่อาจมอบสิ่งของดีถึงเพียงนี้ให้นางได้

ถึงเวลานั้นความรู้สึกสูญเสียและผิดหวังย่อมคาดเดาได้