เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 323 ชุดกาวน์ขาวต่างเกราะรบ สู่ประตูมังกร
หวังซวี่ตงเดินกลับเข้าห้องด้วยความรู้สึกสับสนในใจ พอเห็นว่าต้าเป่าแย่งที่นอนของเขาไปแล้ว กำลังนอนซุกอยู่ในอ้อมอกของคนเป็นแม่ ทั้งสองคนหลับปุ๋ยไปเรียบร้อย
เขาได้แต่ยิ้มอย่างจนใจ ก้าวเข้าไปดึงผ้าห่มคลุมให้เรียบร้อย แล้วย่องออกจากห้องเงียบๆ
จังหวะนั้นเอ้อร์เป่าก็เพิ่งประชุมเสร็จ ทั้งคู่เลยเจอกันตรงลานบ้าน เอ้อร์เป่ารายงานเรื่องงานสองสามประโยค โดยเน้นเรื่องความเคลื่อนไหวทางฝั่งธนาคารเป็นพิเศษ
สุดท้าย เขาก็พูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “พ่อครับ การที่ผมถือทรัพยากรไว้เต็มมือแต่ไม่ไปช่วยปั่นราคาบ้านให้สูงขึ้น นั่นคือความหวังดีที่สุดที่ผมพอจะมอบให้คนทั่วไปได้แล้วครับ”
พอหวังซวี่ตงฟังจบก็แค่พยักหน้าน้อยๆ ไม่ได้พูดอะไรสักคำ
เขาเป็นคนเกิดใหม่ย้อนชีวิตมา ย่อมรู้ดีว่าตลาดอสังหาฯ พุ่งทะยานจนบ้าคลั่งแค่ไหน
และเพราะรู้ดีนี่แหละ เขาถึงไม่อยากหาเงินแบบนี้
ราคาบ้านพุ่งขึ้นเท่าตัวในเวลาแค่ปีเดียว ราคาที่ดินทุบสถิติแปลงแล้วแปลงเล่า ใครๆ ก็พากันกระโจนเข้าไป
พอพวกผู้พัฒนาอสังหาฯ กอบโกยจนอิ่มหนำ ก็สะบัดก้นเดินหนีไป