กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 301 นิทานที่หวังซวี่ตงเล่า
สำหรับคำถามนี้ของซูชิงเยี่ยน หวังซวี่ตงเตรียมคำตอบไว้นานแล้ว คอยระวังเธอถามอยู่พอดี
เขาตอบอย่างมั่นใจเต็มที่ “ผมฝันเห็นน่ะสิ”
“ฝันเหรอ” แววตาของซูชิงเยี่ยนชะงักไป สายตามองตรงมาที่หน้าเขาแบบเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง
เธอไม่ได้กะจะซักไซ้ให้ได้ความขนาดนั้น แต่พอคิดถึงพฤติกรรมแปลกๆ สารพัดที่น้องชายเคยทำในอดีต ก็อดถามไม่ได้สักที รู้สึกคันยุบยิบในใจเหมือนโดนแมวข่วน
พอได้ยินน้องชายยอมบอกเหตุผลออกมาจริงๆ แถมยังเอาเรื่องฝันมาปัดแบบนี้ เธอเลยหรี่ตาถาม “ฝันแล้วจะเห็นว่าเราประมูลเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกสำเร็จเนี่ยนะ จะฝันเห็นโจวเจี๋ยหลุนที่ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเราเลยสักนิดได้เหรอ ฝันของนายมีเป็นตอนต่อกันแบบซีรีส์หรือไง”
หวังซวี่ตงไม่ลนลานสักนิด สีหน้าและน้ำเสียงดูสบายอกสบายใจอย่างยิ่ง
“ไม่ได้เป็นซีรีส์หรอก แต่ฝันเห็นจริงๆ ตอนที่พี่ท้องสามแก้วตา พี่เองก็ฝันไม่ใช่เหรอ งั้นพี่ก็น่าจะเข้าใจนี่นา ว่าบางเรื่องวิทยาศาสตร์มันก็อธิบายไม่ได้”
ซูชิงเยี่ยนถึงกับพูดไม่ออก เพราะมันเป็นเรื่องจริง
หวังซวี่ตงแอบหัวเราะในใจ ก่อนจะปั่นหัวเธอต่อ “พี่ยังเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านสมองอยู่เลย ย่อมรู้ใช่ไหมล่ะว่ามหาวิทยาลัยดุ๊กกับภาควิชาจิตวิทยาของสแตนฟอร์ด เคยทำวิจัยเรื่องความฝันเพื่อการรับรู้ล่วงหน้าของมนุษย์ วารสารเผยแพร่ความรู้วิทยาศาสตร์ในประเทศเราก็เคยแปลเอามาลง”