เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 270 ปี 99
ตำรวจเมืองหวยลงมือกันรวดเร็วมาก พอไปถึงที่ ผู้อำนวยการสำนักงานตำรวจก็ทิ้งคนส่วนหนึ่งเฝ้าไว้หน้าโรงงานผลิตยา ส่วนตัวเองเดินทางไปสำนักงานตำรวจท้องที่
ในเมื่อเขามาด้วยตัวเอง ย่อมไม่มีทางทำผิดขั้นตอนเด็ดขาด
ถ้าไม่แจ้งตำรวจท้องที่แล้วบุ่มบ่ามเข้าจับกุม จะกลายเป็นเรื่องกระทบกระทั่งระหว่างตำรวจสองพื้นที่แน่นอน ตำรวจชั้นผู้ใหญ่กับหน่วยตรวจสอบวินัยต้องเอาเรื่องแน่ ตัวเขาในฐานะผู้อำนวยการคงหนีโทษทางวินัยไม่พ้น ยิ่งถ้าเรื่องร้ายแรงก็อาจต้องรับผิดทางคดีด้วย
ไม่มีทางยอมละเว้นให้เพียงเพราะเถ้าแก่คนนี้เป็นคนร้าย เรื่องไหนก็ต้องว่ากันไปตามเรื่องนั้น
พอไปถึงสำนักงานตำรวจเมืองนั้น ผู้อำนวยการสำนักงานตำรวจเมืองหวยก็ยื่นบัตรประจำตัว หนังสือราชการ และหมายจับให้ดูทันที ผู้อำนวยการทางนั้นรีบออกมารับรองด้วยตัวเอง เพราะระดับผู้อำนวยการสำนักงานตำรวจเมืองระดับรองมณฑลมาเองแบบนี้ ย่อมต้องเป็นคดีใหญ่ระดับสำคัญแน่นอน
ทว่าพอเขาเหลือบดูหนังสือราชการ คิ้วก็ขมวดมุ่นขึ้นมาทันที
เถ้าแก่โรงงานผลิตยาคนนี้เขารู้จักดี สองวันก่อนเพิ่งกินข้าวด้วยกันมา คนที่ฮุบโควตาแปรรูปรัฐวิสาหกิจในตอนนั้นมาได้ ย่อมไม่มีทางไร้คนหนุนหลังอยู่แล้ว
ช่างบังเอิญเหลือเกิน เถ้าแก่คนนี้ดันเป็นลูกชายของอดีตผู้นำที่เกษียณไปแล้วในเมืองนี้พอดี อีกฝ่ายสร้างเครือข่ายหากินในแถบนี้มาตั้งหลายปี ไม่ว่าตำรวจ พาณิชย์ หรือสรรพากร จะระดับไหนก็วิ่งเต้นพูดคุยได้หมด