ตอนที่ 267 ตั้งชื่อเล่น

ตอนที่ 267 ตั้งชื่อเล่น

ในห้องพักผู้ป่วย พอหัวหน้าแผนกสูตินรีเวชทำแผลเสร็จแล้วเดินออกไป จางอิงก็ยกน้ำข้าวข้นๆ กับน้ำแกงไก่ตัวผู้ที่ช้อนมันไก่ออกแล้วเดินเข้ามา

ซูชิงเยี่ยนเห็นแบบนั้นก็รีบร้องบอกว่าจะแปรงฟันทันที นี่ตกลงกับคนที่บ้านไว้แล้ว เธอจะอยู่เดือนตามหลักวิทยาศาสตร์

จางอิงได้ยินจนหนังตากระตุก นึกอยากจะพูดขึ้นมาจริงๆ ว่า “แม่คุณเอ๊ย อย่าแปรงเลย ทนสักเดือนเถอะ พ้นเดือนไปแล้วแกจะแปรงจนฟันหลุดฉันก็ไม่ยุ่งหรอก”

แต่ก็ไม่กล้าพูด กลัวว่าถ้าพูดออกไป น้ำตาของแม่ตัวดีจะไหลพรากเหมือนก๊อกน้ำแตก

แถมยังกังวลว่าจะเป็นโรคซึมเศร้าหลังคลอดอะไรนั่นอีก

คำนี้เมื่อก่อนเธอไม่เคยได้ยิน แต่ตั้งแต่เด็กคนนี้ท้องแฝดสาม เธอก็ได้ยินหมอพูด ได้ยินพยาบาลพูด ได้ยินในทีวี แม้แต่ป้าขายไข่ที่ตลาดสดก็ยังบอกว่า วัยรุ่นสมัยนี้ตอนอยู่เดือนอย่าไปขัดใจเชียว

เธอก็ไม่เข้าใจจริงๆ พอก้าวสู่สังคมยุคใหม่ ชีวิตดีขึ้นแล้ว ทำไมถึงได้มีโรคใหม่ๆ โผล่มาสารพัดแบบนี้

เมื่อก่อนบ้านที่จนจนแทบไม่มีข้าวก้นหม้อมีตั้งเยอะแยะ ออกไปขอทานดิ้นรนเอาชีวิตรอดอย่างยากลำบากก็ไม่เห็นมีใครซึมเศร้าสักคน

เธอเลยจำใจหยิบแปรงสีฟันมาช่วยแปรงฟันให้ พลางกำชับไม่หยุดว่า “เบาๆ หน่อย นั่นปากนะไม่ใช่ส้วม ไม่ต้องออกแรงทิ่มขนาดนั้น!”