กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 261 โจวเจี๋ยหลุนเหรอ แย่แล้ว จะหลุดความลับไหมเนี่ย
พอหวังซวี่ตงพูดจบ ห้องประชุมก็เงียบกริบไปชั่วขณะ
พวกตัวแทนนักลงทุนต่างมองหน้ากัน เลิ่กลั่กเหมือนอยากพูดแต่ก็กลืนคำกลับไป
ไม่มีใครอยากเผยไพ่ในมือก่อน ถ้าเปิดราคาต่ำไปก็กลัวถูกเตะตกรอบ ถ้าเปิดสูงไปก็กลัวตัวเองจะขาดทุน หวังซวี่ตงมองทะลุความคิดเล็กคิดน้อยพวกนั้น เลยหันไปแจกกระดาษให้ทุกคน ในเมื่อไม่อยากพูดเปิดเผย ก็นั่งเขียนแบบลับๆ เอาแล้วกัน
แต่มีบางเรื่องที่ต้องตกลงกันไว้ก่อน เขาตบมือสองสามที
“ทุกท่านครับ ตึกที่ผมสร้างไม่นับรวมเป็นทรัพย์สินของบริษัทนะ แล้วก็ยินดีต้อนรับทุกคนที่อยากลงทุน แต่ได้โปรดอย่าเอาเงินมาดูถูกผม ตอนนี้ในบัญชีบริษัทยังมีเงินอีกกว่า 74 ล้านดอลลาร์รอให้เผาเล่นอยู่ พวกคุณประเมินมูลค่าเสร็จแล้ว ต้องเขียนระบุให้ชัดเจนด้วยว่าถ้าได้หุ้นไป จะเอาทรัพยากรแบบไหนมาช่วยบริษัทผมได้บ้าง ตรงนี้แหละคือเรื่องสำคัญที่สุด”
พอตัวแทนจากบริษัทเพื่อการลงทุนของรัฐและรัฐวิสาหกิจส่วนกลางได้ยินหวังซวี่ตงพูดแบบนั้น สีหน้าก็ค่อยคลายความตึงเครียดลงบ้าง ธุรกิจอินเทอร์เน็ตในประเทศยังถือเป็นของใหม่ พวกเขาไม่เคยลงทุนมาก่อน ที่ผ่านมาคอยศึกษาบริษัทนี้มาตลอด แถมยังเอาไปเปรียบเทียบกับโซหู่อยู่บ่อยๆ
ทว่าภายในองค์กรของพวกเขาก็ยังถกเถียงกันไม่ตกฟาก ยังตกลงตัวเลขมูลค่าที่แน่นอนไม่ได้สักที
มีคนบอกว่าอัตราการเติบโตของผู้ใช้ซิงเยี่ยนพุ่งแรงกว่าโซหู่ ควรตีมูลค่าให้สูงกว่านี้ แต่ก็มีคนเอาคำพูดที่หวังซวี่ตงเคยพูดมาแย้ง