กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 231 หวังซิ่วหลานโทรศัพท์
สำหรับโอกาสทองที่หาได้ยากยิ่งครั้งนี้ แม่ของโจวจื่อเยว่ย่อมต้องคว้าเอาไว้ ระหว่างเดินไปห้องหัวหน้าพยาบาลใหญ่ ในหัวก็เอาแต่นึกทบทวนความรู้จุดต่างๆ เพื่อเตรียมสอบข้อเขียนไม่หยุด
พอเธอเคาะประตูเดินเข้าไป จูหยวนหยวนก็ลุกขึ้นทันทีแล้วพูดอย่างกระฉับกระเฉง “โจวฉินใช่ไหม คุณคงรู้จักฉันแล้ว งั้นฉันไม่แนะนำตัวนะ ไปเถอะ การประเมินเริ่มเดี๋ยวนี้เลย ด่านแรกแผนกเด็ก”
โจวฉินชะงักไปนิดหนึ่ง “หัวหน้าพยาบาลใหญ่ ไม่ต้องสอบข้อเขียนเหรอคะ”
จูหยวนหยวนโบกมือพลางเดินไปถึงหน้าประตูแล้ว เธอหันกลับมามองแวบหนึ่งแล้วตอบด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด “ไม่สอบข้อเขียนแล้ว ข้อสอบพวกนั้นพอสอบรอบแรกเสร็จก็ส่งต่อกันทั่ววงการพยาบาลทั้งประเทศ ฝั่งเราเพิ่งออกข้อสอบเสร็จ วันต่อมาเคาน์เตอร์พยาบาลทั่วประเทศก็มีฉบับคัดลอกด้วยมือกันหมดแล้ว ขืนสอบแบบนั้นอีกก็ไร้ประโยชน์”
เธอผลักประตูเปิดออก ลมในทางเดินพัดกรูเข้ามา ชายเสื้อกาวน์ขาวสะบัดไปข้างหลังเบาๆ “ผู้อำนวยการซูดูประวัติการทำงานของคุณแล้ว และรู้ด้วยว่าคุณเคยคุมการฝึกอบรมหัวหน้าพยาบาลที่โรงพยาบาลประชาชนประจำมณฑลมาสามรุ่น”
“เธอให้ฉันพาคุณลุยงานจริงทุกขั้นตอนโดยตรง ตั้งแต่เจาะเส้นเลือดดำเด็กไปจนถึงช่วยส่งเครื่องมือในห้องผ่าตัด จากการคัดกรองผู้ป่วยฉุกเฉินไปจนถึงการเขียนบันทึกทางการพยาบาลในห้องไอซียู ทั้งหมดนี้ต้องทำให้เสร็จภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง”
“คุณทำได้ดีแค่ไหน ฉันจะคอยดูอยู่ตลอด ไม่ต้องเกร็ง คิดซะว่าคุณเริ่มงานแล้ว ลงมือทำจริงไปเลย”