ตอนที่ 225 หน้าแตกเร็วเกินไปจนเหมือนพายุทอร์นาโด

ตอนที่ 225 หน้าแตกเร็วเกินไปจนเหมือนพายุทอร์นาโด

หลิวอินเดินตัวสั่นด้วยความโมโหมาถึงหน้าประตูห้องนอนของหวังซวี่ตง แต่กลับเข้าไปไม่ได้ เพราะสยงเอ้อร์ขวางไว้ไม่ยอมให้เข้า

สำหรับสยงเอ้อร์แล้ว หลิวอินจะสนิทสนมกับเจ้านายของเขาแค่ไหน หรือจะเป็นเพื่อนกันหรือไม่ มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขาทั้งนั้น

เขาไม่มีทางปล่อยให้คนที่ไม่ใช่คนบ้านหวังและไม่ได้เป็นคนของคฤหาสน์ เข้าไปในห้องตอนที่หวังซวี่ตงกำลังนอนหลับอยู่เด็ดขาด ใครจะไปรู้ว่าเธอจะคิดร้ายอะไรไหม หรือเดินไปข้างเตียงแล้วจู่ๆ ชักใบมีดออกมากรีดเส้นเลือดใหญ่ที่คอของหวังซวี่ตงหรือเปล่า

เขาจำเป็นต้องระวังไว้ก่อน

หลิวอินมองสยงเอ้อร์ที่ตัวสูงใหญ่ล่ำบึ้กเหมือนกำแพงเมืองอย่างจนปัญญา คำพูดที่อัดแน่นเต็มอกพลันหายไปหมด ได้แต่หมุนตัวเดินกลับห้อง กะว่าจะนอนเอาแรงสักตื่นก่อนค่อยว่ากัน

พอลงบันไดมาถึงตรงหัวมุม เธอก็บังเอิญเจอบาร์บาราที่ตื่นขึ้นมาออกกำลังกาย บาร์บาราเห็นหลิวอินก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่านี่คือแขกที่หวังซวี่ตงชวนมา

เธอดันลืมสนิทเลย

เมื่อวานตอนกินข้าวก็ไม่ได้เรียกอีกฝ่าย จึงรีบเอ่ยปากขอโทษไม่หยุด “ขอโทษจริงๆ ค่ะท่านที่ปรึกษาหลิว เมื่อวานยุ่งมาก ฉันเลยลืมไปสนิทเลยว่าคุณก็อยู่ด้วย……”

หลิวอินโบกมือตัดบท ไม่ปล่อยให้บาร์บาราพูดจนจบ “ไม่เป็นไรหรอก งานยุ่งจนลืมก็เป็นเรื่องธรรมดา ฉันเองก็ไม่ได้ออกมาทักทายเหมือนกัน”