กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 206 ศูนย์การแพทย์เปิดรับสมัครงานอย่างเป็นทางการ (1)
เรื่องความสัมพันธ์รักใคร่วุ่นวายชวนปวดหัวของพวกหนุ่มสาวในโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ หวังซวี่ตงคิดมาตลอดทางบนรถ กระทั่งกลับถึงบ้านมานั่งในศาลา โยนแท่งทองคำลงสระน้ำเล่น ก็ยังคิดไม่ตกว่าจะแก้ปัญหายังไงดี
แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว ยิ่งตรึกตรองก็ยิ่งพบว่าเรื่องพรรค์นี้มันเป็นปมตายตัวชัดๆ จัดการอะไรไม่ได้เลย
สิ่งที่เขาทำได้มีเพียงอย่างเดียว
“ปู่ครับ เดี๋ยวให้คนไปติดตาข่ายนิรภัยแบบยื่นออกมารองรับใต้ตึกทุกหลังในโรงงานอิเล็กทรอนิกส์เลยนะ”
“ติดตาข่ายเหรอ” ปู่หวังฟังแล้วถึงกับอึ้งไป “ของแบบนั้นติดแล้วดูน่าเกลียดจะตาย แขวนห้อยอยู่นอกตัวตึกบานเบอะ”
“น่าเกลียดก็ต้องติดครับ” หวังซวี่ตงถอนหายใจ “นี่มันคือตาข่ายแห่งความรัก เป็นตาข่ายกันคนโดดตึก ป้องกันพวกอกหักแล้วคิดสั้น อารมณ์พังทลาย หน้ามืดตามัวปีนหน้าต่างกระโดดลงมา”
ปู่หวังตาสว่างขึ้นมาทันที “งั้นก็ต้องติดจริงๆ ต้องป้องกันไว้ก่อน ถ้าเกิดมีใครไปเป็นอะไรขึ้นมาในโรงงาน ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลกลใด สุดท้ายมันก็ตกเป็นความรับผิดชอบของโรงงานทั้งนั้น ถึงตอนนั้นญาติคนตายยกพวกมาโวยวาย นักข่าวพากันมาทำข่าว แกมีปากร้อยปากก็อธิบายไม่พ้นผิดหรอก”
ซูชิงเยี่ยนนั่งฟังอยู่ข้างๆ อย่างเงียบเชียบ ไม่พูดไม่จาสักคำ ในหัวเธอกำลังคิดถึงแต่เรื่องโรงพยาบาล ความรักใคร่จะเป็นจะตายของคนอื่น ไม่อยู่ในขอบเขตที่เธอจะเก็บมาใส่ใจเลยสักนิด