เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 205 เรื่องวุ่นวายในโรงงานอิเล็กทรอนิกส์
ตกดึก สองแม่ลูกนอนอยู่บนเตียงใหญ่ในเรือนรับรอง จางอิงอดใจไม่ไหวจนได้ เล่าข้อสันนิษฐานของตัวเองออกมา ซูชิงเยี่ยนเพียงแค่ยิ้มพลางนิ่งเงียบ
ในมุมมองของเธอ โลกใบนี้เดิมทีก็มีเรื่องราวมากมายที่วิทยาศาสตร์ยังอธิบายไม่ได้
คนบางกลุ่มมักเคยชินกับการเอาขอบเขตความรู้ของตัวเองมาตีเป็นขอบเขตของโลก เชื่อเพียงสิ่งที่ตาเห็น เชื่อเพียงข้อมูลที่มีหลักฐาน อะไรก็ตามที่อยู่นอกเหนือระบบทฤษฎีที่มี ตรวจวัดด้วยเครื่องมือไม่ได้ คำนวณด้วยสูตรไม่ตก ก็เหมาเข่งไปหมดว่าเป็นเรื่องเหลวไหล เรื่องบังเอิญ หรือไม่ก็คิดเพ้อเจ้อไปเอง
แต่ใครเล่าจะกล้าฟันธงว่า เรื่องที่เรายังไม่รู้ในวันนี้ จะไม่กลายเป็นความรู้รอบตัวธรรมดาๆ ในวันพรุ่งนี้?
จางอิงเห็นเธอไม่เถียงก็ยิ่งเล่าออกรสออกชาติ ลากยาวตั้งแต่เรื่องสิ่งลี้ลับที่เคยเจอตอนเด็ก ไปจนถึงหมอดูตาบอดแถวบ้านเกิด
ล้วนเป็นเรื่องเล่าเก่ากึ๊ก อย่างเช่นลุงใหญ่ขึ้นเขาแล้วเจอผีบังตาหาทางออกไม่ได้ หรือไม่ก็คนเฒ่าคนแก่บ้านนั้นบ้านนี้สิ้นลม พอจะยกโลงศพ ผู้ชายร่างกำยำแปดคนช่วยกันยกยังไม่เขยื้อน กว่าจะขนขึ้นรถไถได้ รถไถก็ดันสตาร์ตไม่ติด สุดท้ายญาติพี่น้องต้องทั้งกราบทั้งเผากระดาษเงินกระดาษทองถึงยอมไป
เรื่องพวกนี้ซูชิงเยี่ยนได้ยินมาตั้งแต่เล็กจนโต ฟังจนไม่รู้สึกแปลกใหม่อะไรแล้ว
ไหนๆ ก็ผลัดกันคุย เธอเลยเล่าเรื่องให้แม่ของเป่าเปาฟังบ้าง
“แม่ ฉันเล่าเรื่องที่เคยเจอกับตัวให้ฟังบ้างดีกว่า เรื่องจริงจากประสบการณ์ตรงเลยนะ”