ตอนที่ 201 ซูชิงเยี่ยนพูดถึงเหยียนเว่ยตง

ตอนที่ 201 ซูชิงเยี่ยนพูดถึงเหยียนเว่ยตง

ถ้าจะบอกว่าเมื่อก่อนซูชิงเยี่ยนขาวผุดผ่อง ตอนนี้เธอก็เหมือนคนที่ลงไปแช่ในโอ่งซีอิ๊วมาสามเดือนแล้วเอาขึ้นมาตากแดดต่ออีกเดือนหนึ่ง

หน้าดำ คอดำ ดูทะมัดทะแมงสมบุกสมบันขึ้นเป็นกอง

หญิงชราไม่ได้เจอหน้าหลานสาวคนโตตั้งหลายเดือน คิดถึงจนแทบแย่

พอมองเห็นตัวดำปี๋แบบนี้ก็ทั้งสงสารทั้งปวดใจ ก้าวเข้าไปคว้ามือซูชิงเยี่ยนมาจับ พลางมองสำรวจขึ้นๆ ลงๆ อยู่หลายรอบ ปากก็บ่นพึมพำ “ชิงเยี่ยน ทำไมถึงดำได้ขนาดนี้เนี่ย ตอนพวกเราอยู่ที่เสิ่นหยางผิวแกยังขาวเนียนอยู่เลย ออกไปข้างนอกไม่กี่เดือนโดนลมเป่าจนเป็นแบบนี้เลยเหรอ แกไปโรงพยาบาลกับสถานีอนามัยหรือไปฝึกทหารกันแน่ฮะ”

พอสังเกตดูดีๆ อีกรอบ ลองบีบแขนบีบขาดูก็เห็นได้ชัดว่าแน่นขึ้น ตัวก็ดูเหมือนจะสูงขึ้นอีกหน่อยด้วย

พอจับมือหลานสาวพลิกไปพลิกมาดู ถึงค่อยโล่งอก

มือยังคงขาวเนียนเรียวยาว ข้อต่อนิ้วชัดเจน นอกจากบางจุดจะมีรอยด้านจากการจับปากกากับจับมีดผ่าตัดเพิ่มขึ้นมานิดหน่อย นอกนั้นก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไป แล้วก็ไม่มีแผลอะไรด้วย

หญิงชราลูบรอยด้านพวกนั้นแล้วก็รู้สึกสงสารขึ้นมาอีก “มือไม่เป็นไรก็ดีแล้ว หน้าดำก็ช่างมันเถอะ เดี๋ยวก็กลับมาขาวเร็ว แต่มือถ้าหยาบกร้านไปล่ะก็เรื่องใหญ่เลยนะ”

ซูชิงเยี่ยนพูดพลางยิ้มแป้น “ย่าคะ มือหนูยังดีอยู่เลยค่ะ ทั้งขาวทั้งเรียวยาว ย่าสบายใจได้เลยค่ะ”