เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 186 มุ่งหน้าสู่หม่านโจวหลี่
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น คนบ้านหวังก็เริ่มวุ่นกันแต่เช้า คนหนึ่งต้มน้ำ อีกคนผ่าฟืน บ้างก็หั่นต้นหอมขิงกระเทียม หวังเจี้ยนกั๋วพาเจ้าสองกับเจ้าสามไปยืมโต๊ะกลมตัวใหญ่กับม้านั่งยาวจากร้านอาหารมาหลายตัว
พอเกือบแปดโมง เฒ่าจ้าวก็คุมรถมาด้วยตัวเอง บนรถมีหมูสองตัวถูกมัดไว้อย่างแน่นหนา มันร้องโหยหวนเสียงดังจนได้ยินไปครึ่งค่อนถนน
เพื่อนบ้านใกล้เคียงได้ยินเสียงก็พากันออกมาดู ในตรอกมีคนยืนล้อมเป็นวง บ้างก็อุ้มลูก บ้างก็ถือชามข้าว มีลุงๆ ป้าๆ ยกม้านั่งตัวเล็กมานั่งดูก็มี
เรื่องเชือดหมู ใครๆ ก็ชอบดูอยู่แล้ว ดูเพลินเหมือนดูงิ้ว
หวังกวนซีกับหวังเทียนหนานก็อยากดูเชือดหมู แต่แม่สั่งให้ช่วยดูแลน้อง อีกอย่างเด็กเล็กสองคนนั้นก็ไม่ค่อยเหมาะจะดูอะไรแบบนี้
เจ้าเด็กสองคนกระซิบกระซาบกันครู่หนึ่ง ก็เปิดฝาเครื่องซักผ้าแล้วยัดน้องชายลงไปข้างใน ปล่อยให้นั่งเล่นกันเองในถัง ส่วนตัวเองก็วิ่งโร่ไปรอดูเชือดหมู
หวังเยว่กับถานหย่าช่วยงานในครัวอยู่พักหนึ่ง ก็เช็ดมือเดินออกมาดื่มน้ำ เห็นลูกชายคนโตสองคนกำลังยืนกินเมล็ดแตงโมคุยกับคนอื่นอยู่ในฝูงชน แต่ลูกชายคนเล็กสองคนกลับหายไป
“น้องๆ ไปไหนแล้วล่ะ” หวังเยว่ถามขึ้น
หวังกวนซีไม่แม้แต่จะหันกลับมา “อยู่ในเครื่องซักผ้าครับ”