ตอนที่ 158 บอกเลิกและการสอบ

ตอนที่ 158 บอกเลิกและการสอบ

จางอิง หวังเยว่ และถานหย่า สามสะใภ้ไม่ได้นอนกันทั้งคืน นี่เป็นโครงการแรกของพวกเธอ ถึงจะเป็นแค่ฟาร์มเลี้ยงหมู ก็ต้องตั้งใจทำให้ดี

พวกเธอปรึกษากันไปมาอยู่ทั้งวัน แต่จริง ๆ ก็สรุปออกมาได้ไม่กี่ข้อ

ข้อแรก เลี้ยงเฉพาะหมูดำพันธุ์พื้นเมือง ไม่แตะหมูขาวพันธุ์ต่างประเทศเด็ดขาด

ข้อสอง ไม่ใช้อาหารสัตว์สำเร็จรูป ให้กินข้าวโพด รำข้าว ยอดมันเทศ ผักป่า จางอิงบอกว่าหน้าหนาวของภาคอีสานยาวนาน ต้องเตรียมอาหารสดไว้ล่วงหน้าให้พอ ฤดูใบไม้ร่วงให้เก็บยอดมันเทศกับใบหัวไชเท้าเอาไว้หมักในหลุม ส่วนธัญพืชก็รับซื้อจากคนในท้องถิ่นเท่านั้น

ข้อสาม คอกหมูให้เลือกแถบชานเมืองกานเหอ เอาที่เนินสูงน้ำไม่ท่วมขัง หันหน้าเหนือใต้ หน้าร้อนลมพัดผ่านสะดวก หน้าหนาวบังลมได้ โรงเรือนแบ่งเป็นสามโซนคือห้องคลอด โซนอนุบาล และโซนขุน แต่ละโซนกั้นแยกจากกัน มูลหมูใครอยากได้ก็แจกฟรี ถ้าไม่มีใครเอาก็เอาไปหมักทำปุ๋ย ขอแค่อย่าให้ปนเปื้อนแหล่งน้ำก็พอ

ข้อสี่ จ้างคนเลี้ยงที่มีประสบการณ์ เน้นคนที่เคยเลี้ยงหมูที่บ้านเป็นหลัก จ้างช่างรุ่นเก่าที่ทำคลอดเป็นและรักษาโรคได้มาเพิ่มหลาย ๆ คน ส่วนเจ้าหน้าที่เทคนิคให้ไปดึงตัวจากสถานีเครื่องจักรกลการเกษตรเมืองกานเหอมาคนหนึ่งเพื่อเป็นซีอีโอ มีข้าวให้กินฟรี ถ้าอยากอยู่คอกหมูก็ตามใจ

ข้อห้า ฉีดวัคซีนตามรอบไตรมาส พ่นยาฆ่าเชื้อโรงเรือนเดือนละครั้ง คนนอกจะเข้าฟาร์มหมูต้องเปลี่ยนสวมถุงคลุมรองเท้าและใส่เสื้อกาวน์ขาวทุกคน

ข้อหก มีอะไรเพิ่มเติมค่อยใส่เข้ามาได้ตลอดเวลา