ตอนที่ 152 เดินบนเส้นทางพัฒนาทุนนิยมที่มีอัตลักษณ์เฉพาะของยุโรป

ตอนที่ 152 เดินบนเส้นทางพัฒนาทุนนิยมที่มีอัตลักษณ์เฉพาะของยุโรป

พอบริกรรมพิธีเสร็จสิ้น บรรดาขุนนางก็พากันกลับมายังห้องประชุมเมื่อสักครู่

คราวนี้บรรยากาศผ่อนคลายขึ้นเยอะ ทุกคนพูดคุยหัวเราะกัน ต่อให้ไม่ค่อยถูกคอกันก็ยังพอทักทายสั้น ๆ ทำนองว่า “อากาศที่ลอนดอนดีจริง ๆ” ได้บ้าง

การประชุมดำเนินต่อ คราวนี้ชายชราแซ่หวังเข้ามานั่งร่วมประชุมด้วย ในฐานะที่ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญของสภาการประชุมลับยอดขุนนางยุโรป

หวังซวี่ตงเคาะกำหนดวาระแรกของสภา ว่าด้วยเรื่องจะพลิกกระแสความรู้สึกและดึงใจมวลชนกลับมาอย่างไร

ดยุกแห่งนอร์ฟอล์กของสหราชอาณาจักรเริ่มเปิดประเด็นก่อน โดยเสนอให้เปิดคฤหาสน์จัดท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ดยุกแห่งริชมอนด์เสริมเรื่องสหกรณ์ปศุสัตว์ในประเทศสเปนกับระบบคลองส่งน้ำชลประทานในเนเธอร์แลนด์ ผู้นำตระกูลรุ่นเก่าหลายคนผลัดกันออกความเห็นคนละคำสองคำ ล้วนเป็นแนวทางทำการกุศลแบบเดิม ๆ ทั้งนั้น

หวังซวี่ตงฟังแล้วได้แต่ส่ายหน้า ยุคสมัยไหนกันแล้วยังจะเล่นมุกนี้อีก สมควรแล้วที่พวกคุณโดนบีบจนแทบไม่มีที่ยืน

“ทุกท่าน ก่อนจะเสนอแผนงานที่เป็นรูปธรรม มีบางเรื่องที่ผมจำเป็นต้องพูดให้กระจ่างก่อน” สายตาเขาค่อย ๆ กวาดมองทุกคนในที่ประชุม น้ำเสียงขรึมลง “หลายสิบปีมานี้ พวกคุณโดนพวกนักการเมืองในแต่ละประเทศกดหัวเล่นงาน โดนสื่อไล่ด่า โดนชาวบ้านชี้หน้าด่าว่าเป็น ‘ตัวปรสิต’ พวกคุณเคยคิดบ้างไหมว่า ต้นเหตุที่แท้จริงมันคืออะไร”

คนทั้งห้องเงียบกริบลงทันที

หวังซวี่ตงไม่รอให้พวกเขาตอบ แต่พูดต่อเองเลย