ตอนที่ 138 วัยสิบห้าอันเจิดจ้า โลกทั้งใบร่วมสวมมงกุฎ

ตอนที่ 138 วัยสิบห้าอันเจิดจ้า โลกทั้งใบร่วมสวมมงกุฎ

ปีเก้าสอง ซูชิงเยี่ยนอายุครบสิบห้าปีแล้ว

วันเกิดของเธอปีนั้นหวังซวี่ตงไม่ได้กลับมา

เขายุ่งจนหัวหมุนอยู่ที่สหรัฐอเมริกา ฝั่งธนาคารกลางสหรัฐเปิดประชุมกันรอบแล้วรอบเล่า ส่วนผู้เชี่ยวชาญระดับหัวกะทิที่พาออกมาจากสหภาพโซเวียตก็ต้องทยอยส่งไปอยู่ตามประเทศต่างๆ ใครจะไปอยู่ที่ไหน ต้องติดต่อกับใคร เงินทุนจะเบิกจ่ายจากบัญชีไหน ทั้งหมดนี้ต้องให้เขาเป็นคนอนุมัติทั้งสิ้น

สหภาพโซเวียตล่มสลายไปแล้ว เงินดอลลาร์ก้อนโตที่เขาทำกำไรมาได้ยังนอนนิ่งอยู่ในบัญชีนอกอาณาเขตหลายบัญชี จะเอาไปใช้ยังไง จะเอาไปลงทุนที่ไหน บรรดานักวิเคราะห์นั่งล้อมวงถกเถียงเรื่องตัวเลขกันมาหลายเดือนแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ทางกลุ่มบริษัทด้านความมั่นคงยังเตรียมจะเล่นงานขบวนการค้ายาเสพติดแถบสามเหลี่ยมทองคำ แค่ช่วงเตรียมการก็พัวพันกับพ่อค้าอาวุธและเครือข่ายข่าวกรองของหลายประเทศ เฉพาะการประชุมประสานงานเพื่อวางแผนก็จัดไปมากกว่าสิบรอบ

นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าการเป็นนายทุนมันช่างน่าเบื่อสิ้นดี มีเงินเหลือใช้ไม่หวาดไม่ไหว แต่กลับต้องมานั่งปวดหัวกับเรื่องหยุมหยิมสารพัด อิสรภาพที่มีก็ค่อยๆ หดหายไปเรื่อยๆ

ถึงเขาจะไม่ได้กลับมา แต่ซูชิงเยี่ยนก็ได้ฉลองวันเกิดที่จะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต

ทั้งหมดนี้เริ่มจากการที่เทคนิคการเย็บแผลชิงเยี่ยนของเธอได้รับการตีพิมพ์อย่างเป็นทางการในวารสารเนเจอร์

ทันทีที่วิทยานิพนธ์ได้รับการตีพิมพ์ วงการศัลยศาสตร์ทั่วโลกก็ฮือฮากันยกใหญ่