ตอนที่ 127 กลับประเทศ

ตอนที่ 127 กลับประเทศ

เวลาค่อยๆ ล่วงเลยมาจนถึงเดือนกันยายน

น้ำท่วมที่ซัดกระหน่ำอยู่ตลอดทั้งฤดูร้อนในที่สุดก็ลดลงจนหมดสิ้น บรรดาพื้นที่ประสบภัยในแถบจีนตะวันออกต่างค่อยๆ ฟื้นตัวกลับมา และเริ่มใช้ชีวิตกันตามปกติได้อีกครั้ง

ภารกิจกู้ภัยน้ำท่วมอันยิ่งใหญ่ปิดฉากลงอย่างสมบูรณ์ ทางการจึงจัดพิธีเชิดชูเกียรติผู้ปฏิบัติหน้าที่ต้านอุทกภัยและกู้ภัยฉุกเฉินขึ้นที่มหาศาลาประชาคม ซึ่งนับเป็นงานที่มีขนาดใหญ่และจัดขึ้นอย่างสมเกียรติที่สุด

เหล่าทหารหาญ เจ้าหน้าที่รัฐระดับรากหญ้า บุคลากรทางการแพทย์ และเหล่าวีรบุรุษด่านหน้าที่ทุ่มเทแรงกายแรงใจช่วยเหลือน้ำท่วมจากทั่วประเทศ ล้วนได้รับเชิญให้มาร่วมงานที่เมืองหลวง

ซูชิงเยี่ยนได้รับจดหมายเชิญอย่างเป็นทางการจากทางรัฐบาลเป็นคนแรกๆ

ตอนที่น้ำท่วมยังมาไม่ถึง ก็เป็นเธอนี่แหละที่ไม่พูดพร่ำทำเพลง พาผู้เชี่ยวชาญและพยาบาลชาวต่างชาติกว่าสามร้อยชีวิตของศูนย์การแพทย์ชิงเยี่ยน มุ่งหน้ากลับไปยังพื้นที่ประสบภัยหนักในเมืองหวยอย่างยิ่งใหญ่ คอยปักหลักรักษาคนไข้และช่วยชีวิตผู้คนอยู่แถวหน้าทุกวี่วัน ทำงานกันทั้งวันทั้งคืนไม่ได้หยุดพัก

ไหนจะมูลนิธิชิงเยี่ยนที่ทุ่มทุนสร้างยิ่งกว่า ขนสิ่งของบรรเทาทุกข์ไปกระจายจนทั่วพื้นที่ประสบภัยแถบจีนตะวันออก ทั้งเสบียง ยารักษาโรค ผ้าห่ม และของใช้จำเป็น ขนกันไปคันรถแล้วคันรถเล่าเพื่อแจกจ่ายให้พี่น้องประชาชนผู้ประสบภัยแบบฟรีๆ ช่วยแบ่งเบาภาระไปได้มหาศาล