ตอนที่ 116 ศักดิ์ศรีของประเทศจีน ใครก็ย่ำยีไม่ได้!

ตอนที่ 116 ศักดิ์ศรีของประเทศจีน ใครก็ย่ำยีไม่ได้!

นิวยอร์ก คฤหาสน์ส่วนตัว

หวังซวี่ตงคุยกับบุชผู้พ่อเสร็จก็นั่งเครื่องบินมานิวยอร์กทันที เพราะช่วงหลังจากนี้เขาต้องปักหลักอยู่ที่วอลล์สตรีท เพื่อลงมือเชือดตลาดหุ้นของพวกญี่ปุ่นด้วยตัวเอง

บาร์บาราวางบทวิเคราะห์ก่อนเปิดตลาดหุ้นโตเกียวไว้บนโต๊ะ เขาเปิดพลิกดูผ่านๆ แล้ววางไว้ข้างตัว ของพรรค์นี้ไม่จำเป็นต้องใช้หรอก

“เจ้าระบบ แกก็น่าจะรู้เรื่องที่พวกไอ้เตี้ยญี่ปุ่นคิดจะลอบสังหารชิงเยี่ยนแล้วสินะ นอกจากช่วยแก้แค้นในตลาดหุ้นแล้วแกก็คงไม่มีปัญญาทำอย่างอื่นแล้วละ เพราะงั้นพรุ่งนี้ก็อยู่ที่แกแล้วนะ แก ไหว ไหม?”

ระบบเงียบไปสองวินาที ก่อนจะมีเสียงดังขึ้นจากส่วนลึกของจิตสำนึก แฝงไว้ด้วยความโกรธเกรี้ยวแบบจักรกล

[ฝ่าบาท พรุ่งนี้ที่ตลาดหุ้นโตเกียว ข้าน้อยจะทำให้ท่านได้เห็นเองว่า การบดขยี้ข้ามมิติมันเป็นยังไง]

หวังซวี่ตงส่งเสียงอืมในลำคอ แล้วเอนหลังพิงพนักโซฟาหลับตาพักผ่อน

ตอนนั้นเองเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น บาร์บารารับสาย ผ่านไปสองสามวินาทีเธอก็เอามือปิดปากกระบอกหูโทรศัพท์แล้วพูดว่า “คุณผู้ชายคะ ส.ส. ทอมป์สันอยากคุยกับคุณค่ะ”

หวังซวี่ตงรู้จักทอมป์สัน อีกฝ่ายไม่ใช่คนของเขา แต่ทอมป์สันก็ไม่ได้มีท่าทีเป็นศัตรูกับเขา เวลาเจอกันทีไร ทั้งคู่ก็มักจะคุยเรื่องสิ่งแวดล้อมกันสัพเพเหระสองสามประโยค