ตอนที่ 102 ตัดไฟแต่ต้นลม

ตอนที่ 102 ตัดไฟแต่ต้นลม

สหายหวังเจี้ยนกั๋วยังไม่ทันรอให้การประชุมจบ ก็รีบพาสหายสยงต้ามุ่งหน้ากลับบ้านเกิดทันที เพื่อเดินหน้าพาคนแก่ออกจากพื้นที่อย่างเร่งด่วน

สหายผู้เฒ่าหวังให้ความสำคัญกับเรื่องนี้เป็นอย่างยิ่ง ย้ำหนักแน่นว่าต้องฉวยโอกาสลงมือให้ไว ต้องย้ายคนแก่ทั้งสองคนไปไว้สุดหล้าฟ้าเขียวอย่างปลอดภัยในเวลาที่สั้นที่สุด ห้ามรีรอหรือมีจุดบกพร่องแม้แต่นิดเดียว

ต้องยึดมั่นในหลักการที่ว่า “เรื่องกตัญญูไม่ใช่เรื่องเล็ก” ถือเอาเรื่องนี้เป็นงานสำคัญอันดับหนึ่งของครอบครัวในตอนนี้ เพื่อให้เห็นผลจริง ช่วยให้คนแก่ได้ใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบสุขและอยู่ห่างจากเรื่องวุ่นวาย

พอเขาออกไปแล้ว บ้านหวังก็ประชุมลับกันต่อ เพื่อหารือว่าจะจัดการกับครอบครัวของตาแก่สามยังไงดี

คราวนี้ถานหย่าพูดขึ้นมาก่อน เธอแทบจะกลัวจนใจสั่นว่าหวังคนรองจะโพล่งออกมาอีกว่า “ฉันจะหาทางฆ่าล้างโคตรพวกมันให้หมด” เธอวางตัวเองไว้เป็นวาล์วนิรภัยของบ้านหวัง มีเป้าหมายเพื่อคุมเส้นใต้ของกฎหมาย ไม่ให้คนบ้านหวังทำเรื่องผิดกฎหมาย

เธอถึงขั้นคิดจะไปนั่งฟังวิชากฎหมายที่มหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ สาเหตุก็เพราะความคิดคนบ้านนี้น่ากลัวเกินไป หวังคนรองน่ะไม่ต้องพูดถึง เมื่อกี้อาศัยแสงไฟข้างทางส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา เธอเห็นชัดๆ เลยว่าสีหน้าของพี่ใหญ่กับพี่สะใภ้ใหญ่ดูฮึกเหิมอยากลงมือมาก ทั้งคู่เห็นพ้องด้วยแบบสุดๆ

ขนาดหวังคนสามที่เป็นสามีเธอยังพยักหน้าตามโดยไม่รู้ตัว ย่าแก่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ไม่มีทางคัดค้านอยู่แล้ว