ตอนที่ 80 กลับบ้านมาลงทุน (สอง)

ตอนที่ 80 กลับบ้านมาลงทุน (สอง)

หวังซวี่ตงไม่ได้บอกทางมณฑลเรื่องที่จะมาลงทุน

เงินลงทุนก้อนใหญ่ขนาดนี้ มีทั้งศูนย์การแพทย์ ทั้งวิทยาลัยแพทย์ โรงเรียนในสังกัด พื้นที่บ้านพักเจ้าหน้าที่ ตึกรามบ้านช่องตั้งมากมาย การตกแต่ง การนำเข้าอุปกรณ์การแพทย์และอื่นๆ พอนับรวมกันแล้ว อย่างน้อยก็เป็นการลงทุนระดับหลักหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ

แถมงบวิจัยในแต่ละปียังไม่มีเพดานจำกัด มีแพทย์ชื่อดังระดับนานาชาติเดินทางมาทำงานมากมายขนาดนั้น พอโรงพยาบาลสร้างเสร็จ ไม่แน่อาจจะมีนักวิชาการระดับรางวัลโนเบลข้ามน้ำข้ามทะเลมาด้วย

ยิ่งมีผู้เชี่ยวชาญระดับโลกจำนวนมากมาสอนในวิทยาลัยแพทย์ นี่ถือเป็นการดึงดูดผู้มีความสามารถระดับหัวกะทิอย่างแท้จริง

ไม่ว่าจะเอาไปลงที่เมืองไหนก็ล้วนเป็นผลงานชิ้นโบแดงที่สะเทือนเลื่อนลั่นทั้งนั้น เมืองอื่นคงอิจฉาตาร้อนกันจนแทบทนไม่ไหว ดีไม่ดีอาจจะเปิดศึกแย่งชิงกันจนหัวร้างข้างแตกเลยทีเดียว

แล้วการที่ใครเป็นคนรายงานเรื่องนี้ขึ้นไป ใครเป็นคนรู้เรื่องนี้ก่อน ก็ส่งผลโดยตรงว่าความดีความชอบจะตกเป็นของใคร

ถ้าทางมณฑลรู้เรื่องก่อน แล้วค่อยแจ้งลงมายังเมืองหวย ผู้นำเมืองหวยก็กลายเป็นแค่ผู้ปฏิบัติงาน ผลงานก้อนโตก็ตกเป็นของมณฑล ส่วนพวกเขาก็แค่คนวิ่งเต้นรับเศษเนื้อชิ้นเล็กๆ ไป

แต่ถ้าเมืองหวยเป็นฝ่ายรายงานขึ้นไปทางมณฑลเอง ผู้นำเมืองหวยก็คือผู้ค้นพบและเป็นผู้คว้าโอกาสนี้มา ผลงานก้อนโตที่สุดชิ้นนี้ก็จะตกเป็นของพวกเขาอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย