ตอนที่ 70 ห้าปีให้หลัง——จางอิงคนไร้ประโยชน์

ตอนที่ 70 ห้าปีให้หลัง——จางอิงคนไร้ประโยชน์

ห้าปีให้หลัง เดือนกรกฎาคม ปี 1990 เวลาห้าโมงเย็นตรง รถหรูสามคันจอดเรียงกันอยู่ตรงที่จอดรถแถวหน้าสุดของโรงพยาบาลเสียเหอ

ด้านซ้ายและขวาเป็นรถเบนซ์ 560SEL สีดำสองคัน บอดีการ์ดหญิงชาวต่างชาติหกคนนั่งอยู่ข้างใน สายตาสอดส่องมองไปรอบนอกหน้าต่างรถทุกจุดอย่างระแวดระวัง

ตรงกลางเป็นรถโรลส์รอยซ์ ซิลเวอร์ สเปอร์ ตราสัญลักษณ์สปิริตออฟเอ็กสตาซีตรงหน้ารถตั้งตระหง่านนิ่งสงบ อาบแสงสีทองจากไอแดดยามเย็น

ตรงที่นั่งคนขับคือคนขับรถหญิงในประเทศ วัยสามสิบต้นๆ ผมสั้น ดูทะมัดทะแมง สองมือกุมพวงมาลัยตรงเป๊ะ ตัวตั้งตรง เบาะข้างคนขับมีบอดีการ์ดหญิงผิวสีกล้ามแน่นนั่งอยู่ ไหล่กว้างเอวหนา ลำคอใหญ่หนาเหมือนตอไม้ แววตาเฉียบคม คอยกวาดตามองทางเข้าที่จอดรถกับประตูหน้าต่างทุกบานของตึกโรงพยาบาลไม่หยุด

ที่เบาะหลัง จางอิงที่สวมชุดแบรนด์เนมสุดหรูทั้งตัวเอนพิงเบาะหนังแท้ กาลเวลาแทบไม่ทิ้งรอยไว้บนใบหน้าของเธอเลย ไม่ว่าใครมองจากภายนอกก็ดูไม่ออกสักนิดว่าเธอเป็นแม่คนแล้ว

เธอยกข้อมือซ้ายขึ้นดูนาฬิกาปาเต็ก ฟิลิปป์ โกลเดน เอลลิปส์ ตัวเรือนทองคำขาวล้อมเพชรเต็มเรือนอยู่เรื่อยๆ

ห้าโมงสามนาที

อีกไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ลูกสาวก็จะเดินออกมาจากตึกผู้ป่วยแล้ว

จางอิงหลุบตาลง มองชุดเดรสชาแนลบนตัวเธอ สีดำ ประดับโลโก้ดับเบิลซีสีทองตรงเอว เนื้อผ้าประณีต ตัดเย็บเนี้ยบกริบ นี่คือชุดที่ลูกชายส่งตรงทางเครื่องบินมาจากปารีสให้เป็นพิเศษ บอกว่าเป็นคอลเลกชันใหม่ล่าสุดของฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนปีนี้ ในประเทศยังไม่มี