ตอนที่ 55 มุ่งหน้าสู่ปักกิ่ง! มีคนและรถคุ้มกันไปส่งถึงที่!

ตอนที่ 55 มุ่งหน้าสู่ปักกิ่ง! มีคนและรถคุ้มกันไปส่งถึงที่!

ชายชราหวังชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินคำถามนี้จากหลานชาย ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะบริจาคเป็นเงินหรือเป็นสิ่งของ คิดแค่ว่าพอเงินเข้าบัญชีแล้วก็บริจาคไป ไม่ได้คิดอะไรซับซ้อนขนาดนั้น

แต่พอหลานสะกิดเตือน เขาก็ตระหนักและรอบคอบขึ้นมาทันที

เขาผ่านโลกมาเยอะ เห็นด้านมืดของคนมาก็มาก เรื่องบางอย่างถ้าไม่ระวังไว้คงไม่ได้ เงินทองพวกนี้ พอมันหลุดจากมือเราไปแล้วก็ไม่ใช่ของเราอีกต่อไป พอไปตกอยู่ในมือคนอื่น เขาจะเอาไปใช้ยังไง ใช้กับใคร เราก็ไปควบคุมไม่ได้แล้ว

เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดอย่างมีความหมายแฝงว่า “ถ้าจะบริจาค ก็บริจาคเป็นสิ่งของ พรุ่งนี้พาแม่หนูไปหาตาหม่า ให้เขาออกใบอนุญาตซื้อให้ ไม่อย่างนั้นต่อให้เรามีเงินก็หาซื้อของเยอะขนาดนั้นไม่ได้ ซื้อยา ซื้อข้าวสารซื้อเนื้อสัตว์ ส่วนของอย่างอื่นก็ไปซื้อส่งที่ตลาดใหญ่ ของพวกนี้ต้องถึงมือเด็กๆ จริงๆ ถึงจะนับว่าสำเร็จ”

หวังซวี่ตงเองก็นิ่งเงียบไปเหมือนกัน สุดท้ายจึงขานรับแล้วพูดว่า “ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือก็โอนเงินให้ลุงใหญ่ของผม ให้ท่านช่วยซื้อแล้วเอาไปส่งให้แล้วกัน พวกเราคงไม่ถ่อไปถึงที่นั่น มันไกลเกินไป”

เขาเปลี่ยนจากประเด็นที่ค่อนข้างหนักหน่วงนี้ แล้วพูดต่อว่า “ปู่ครับ พรุ่งนี้ผมจะให้พ่อไปถอนเงิน พอซื้อข้าวของเสร็จพวกเราก็ไปเซี่ยงไฮ้กัน ขากลับค่อยแวะไปซื้อกระต่ายที่เมืองจินหลิง”

“ได้” ชายชราหวังที่ใจแข็งขนาดนี้ อารมณ์ก็ยังพลอยหม่นหมองลงไปด้วย