เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 54 เงินเข้าบัญชีแล้ว บริจาคเงินสดหรือซื้อของบริจาคดีกว่ากัน?
คนบ้านหวังนั่งตัวตรงกันอยู่ในห้องรับแขก ฟังซูชิงเยี่ยนเล่าเรื่องการปฏิรูปโรงพยาบาลที่หัวหน้าแพทย์เฉินเพิ่งโทรมาบอก
แต่ละคนฟังแล้วมีปฏิกิริยาไม่เหมือนกัน
จางอิงฟังจบก็ภูมิใจจนเนื้อเต้น ให้พวกแกทำงานเช้าชามเย็นชามกันดีนัก คราวนี้โดนลูกสาวฉันบีบให้ปรับปรุงจนตาค้างไปเลยล่ะสิ เธอยิ้มกว้าง มองลูกสาวที มองลูกชายที แววตามีแต่ความกระหยิ่มใจ
หวังเจี้ยนกั๋วตบหน้าขาฉาดใหญ่ เขาฟังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร แต่รู้เรื่องหนึ่งแน่ๆ คือลูกสาวเขาเขย่าโรงพยาบาลทั้งแห่งได้ ตบขาเสร็จก็เจ็บมือจนต้องยี้ฟันหัวเราะแหะๆ
หวังเยว่นั่งอยู่ข้างๆ ดูใจลอย ไม่ได้ตั้งใจฟังว่าพูดอะไรกัน เธอเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ตรวจร่างกายเสร็จเมื่อเช้า ไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่
หวังคนรองฟังจบก็บอกความเห็นตัวเอง เขาพูดอย่างไม่ยี่หระว่า “ชิงเยี่ยน ช่างมันเหอะ ต่อไปเราไม่ไปโรงพยาบาลประจำเมืองแล้ว ไปโรงพยาบาลอำเภอ ไปโรงพยาบาลสอง ไปโรงพยาบาลสามดูพวกคนไข้จิตเวชแทน ที่ไหนก็เรียนได้ทั้งนั้นแหละ ไม่เห็นต้องไปผูกคอตายใต้ต้นไม้ต้นเดียว ฉันไม่เชื่อหรอกว่าโรงพยาบาลอื่นเขาจะไม่ต้อนรับเธอ”
หวังคนสามก็คิดแบบนี้เหมือนกัน เขาพูดว่า “ชิงเยี่ยน ไม่ต้องไปกลัวว่าจะผิดใจกับใครหรอก พวกนั้นไม่มีปัญญาเอง วันๆ เอาแต่ถ่วงเวลา จะไปโทษใครได้ ต่อไปเธอไม่ต้องไปแล้ว ดูสิว่าพวกนั้นจะกล้าบุกมาหาเรื่องถึงบ้านไหม”