กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 20 ชายชราหวัง “เจ้าสอง แกยังกล้าสับคนอยู่ไหม”
เช้าวันที่ 1 กรกฎาคม ปี 84 อีก 5 วันจะถึงวันสอบเข้ามัธยมปลาย
ใจกลางเมือง ข้างสถานีขนส่ง เยื้องกับโรงเรียนมัธยมชิงจง ในร้านที่มีป้ายไม้หน้าร้านเขียนว่า “ร้านหวังจี้สินค้าพื้นเมืองตงเป่ย” มีผู้หญิงวัยกลางคนสองสามคนกำลังรุมต่อราคากับชายชราหวัง
“น้องสาว เห็ดหูหนูนี่ลดไม่ได้แล้วจริงๆ จ้ะ เธอลองจับเนื้อดูสิ ของปลอมเทียบไม่ติดเลยนะ” ชายชราหวังยิ้มประจบจนรอยย่นบนหน้าคลี่ออกหมด
หน้าร้านตั้งกระทะเหล็กใบใหญ่ไว้ใบหนึ่ง จางอิงกับหวังเยว่ถือพลั่วช่วยกันคั่วเฮเซลนัต สลับกันคนคนละที เฮเซลนัตกลิ้งไปมาในทรายร้อน เสียงแตกเปรี๊ยะๆ กลิ่นหอมลอยไปไกล สองพี่สะใภ้น้องสะใภ้คุยไปยิ้มไป หวังเยว่ยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดเหงื่อที่หน้าผากเป็นพักๆ
ใช่แล้ว หวังคนรองแต่งงานกับหวังเยว่แล้ว
หวังคนสามถือโทรโข่งมือถือ เดินไปเดินมาอยู่หน้าร้าน ส่งเสียงดังเป็นจังหวะจะโคน
“เข้ามาดูมาชมกันก่อนจ้า! ของดีจากป่าลึกแดนตงเป่ยแท้ๆ ของหายากที่ร้านค้าของรัฐก็ยังไม่มี!”
“ร้านเรามีเห็ดหูหนูดำ เห็ด เมล็ดสน เฮเซลนัต ทางตงเป่ยบ้านเราเรียกชุดสี่สหายบำรุงสุขภาพ!”
“เห็ดหูหนูดำช่วยทะลวงหลอดเลือด ล้างกระเพาะลำไส้! เห็ดหอมสดหวาน บำรุงร่างกาย คนแก่คนเฒ่าเด็กเล็กกินได้หมด!”