เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 10 ดอกที่สองของเด็กอัจฉริยะเปิดตัว
ผ่านไปครึ่งชั่วโมงกว่า ชายชราซุนก็พาภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากกลับมา
ด้านหลังมีชายวัยกลางคนสวมแว่นตา ท่าทางสุภาพเรียบร้อยเดินตามมาคนหนึ่ง พร้อมกับคนอีกหลายคนที่ถือข้อสอบปึกหนึ่ง ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นครู เดินกึ่งเชื่อกึ่งสงสัยเข้ามาในลานบ้าน
ชายชราซุนเพ่งมอง บรรยากาศในลานบ้านตอนนี้ไม่เหมือนกับตอนที่เขาเดินออกไปเลยสักนิด
ตำรวจสองนายนั้น ตอนนี้นั่งยองๆ พ่นควันบุหรี่คุยกับพวกหวังเจี้ยนกั๋วอยู่โคนกำแพงอย่างสนุกสนาน กอดคอกอดไหล่กันเหมือนเพื่อนซี้ที่คบหากันมานานหลายปี
รอยยิ้มบนหน้าของหวังเจี้ยนกั๋วไม่เคยหุบลงเลย ท่าทางตอนส่งบุหรี่ให้ก็แฝงความภาคภูมิใจจนออกนอกหน้า
เจ้าหน้าที่รัฐจากสำนักงานเขตชุมชนพาคนไม่กี่คนนั้นล้อมหวังซวี่ตงกับซูชิงเยี่ยนไว้แน่น ในมือถือแบบเรียนสารพัดวิชา ผลัดกันถามคนละประโยคคนละข้อ ถามกันอย่างดุเดือดคึกคัก
แต่เด็กน้อยสองคนนั้น กลับนิ่งสงบเกินวัยทั้งคู่
ซูชิงเยี่ยนยืนอยู่ตรงนั้น เอามือเล็กๆ ไพล่หลัง ไม่ว่าจะถามอะไรก็ตอบได้หมด ความเร็วในการพูดไม่ช้าไม่เร็ว เหมือนกำลังท่องบทเรียน
หวังซวี่ตงยิ่งเหนือกว่านั้น พอตอบเสร็จยังย้อนถามพวกเขากลับไปสองสามประโยค เล่นเอาคนจากสำนักงานเขตชุมชนพวกนั้นอึ้งไปตามๆ กัน