บทที่ 142

บทที่ 142

หลังจากคนอื่นๆ ออกจากร้านสวี่จี้แล้ว ต่างก็พากันกลับบ้าน ร้านค้าส่วนใหญ่ปิดประตูเตรียมฉลองปีใหม่กันหมดแล้ว บนถนนจึงมีผู้คนไม่มากนัก ทุกคนต่างอยู่ที่บ้านเตรียมข้าวของสำหรับเทศกาลปีใหม่

บ้านของหยวนซื่อกับเฉินซื่ออยู่ในตรอกเดียวกัน เพียงแต่อยู่คนละช่วง ปกติทั้งสองมักเดินกลับด้วยกัน วันนี้ก็เช่นกัน ทั้งสองเดินไปพลางพูดคุยกันไปพลาง เอาแต่กล่าวชื่นชมว่านายหญิงสวี่ดีกับพวกนางจริงๆ

ก่อนหน้านี้พวกนางได้รับค่าจ้างเดือนละแปดร้อยอีแปะ คนในครอบครัวต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเถ้าแก่ร้านเป็นคนดี กำชับให้พวกนางตั้งใจทำงานให้ดี จนตอนนี้พวกนางกลายเป็นกำลังหลักในการหารายได้ของครอบครัวไปแล้ว ยามนี้ไม่เพียงค่าจ้างรายเดือนจะเพิ่มขึ้นอีกสองร้อยอีแปะ แม้แต่เงินอั่งเปาปีใหม่ก็ยังได้ถึงสิบตำลึงเงินด้วย หากกลับไปบอกเรื่องนี้ คนในครอบครัวจะต้องตกใจอย่างแน่นอน