บทที่ 137

บทที่ 137

หลังจากล้างห้องครัวและเครื่องครัวจนสะอาดเรียบร้อยแล้ว สวี่ฉินอวี้ก็เตรียมวัตถุดิบไว้เกือบครบแล้ว น้ำซุปไก่บนเตายังคงเคี่ยวด้วยไฟอ่อนอยู่ ไม่จำเป็นต้องคอยดูแลมันมากนัก

มีสาวใช้ตัวน้อยเข้ามาเชิญทั้งสองคนไปพักผ่อนที่ห้องรับรอง

สวี่ฉินอวี้ไม่ได้ปฏิเสธ เพราะตื่นเช้าเกินไป นางจึงยังรู้สึกง่วงงุนอยู่บ้าง

ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาทำอาหารเย็น ยังพอมีเวลาให้นางพักได้อีกกว่าหนึ่งชั่วยาม

สวี่ฉินอวี้ไปยังห้องรับรองและนอนหลับไปกว่าหนึ่งชั่วยาม ส่วนเหวินซื่อนอนไม่หลับ เอาแต่ครุ่นคิดว่าจะพูดเรื่องนี้กับเจ้าเมืองจู้อย่างไรดี

เมื่อถึงเวลาทำอาหารเย็น สาวใช้ตัวน้อยก็เข้ามาเรียกคน สวี่ฉินอวี้จึงตื่นขึ้นมา

ที่จริงเจ้าเมืองจู้กับจูซื่อก็เคยมาที่ห้องครัวด้านหลังแล้ว พอรู้ว่าแม่ครัวกำลังพักอยู่ที่ห้องรับรอง จึงไม่ได้เข้าไปรบกวน

อาหารเย็นครั้งนี้ก็ยังเป็นปริมาณสำหรับคนกว่ายี่สิบคนเช่นเดิม สวี่ฉินอวี้ทำได้อย่างไม่ยุ่งยาก เช่นเดียวกับโจ๊กอินหมี่น้ำตาลทรายแดง เพียงทำทีเดียวในหม้อใหญ่ก็พอ

อาหารที่ทำเป็นอย่างแรกย่อมเป็นอาหารที่ต้องใช้เวลาในการปรุงค่อนข้างนาน และแม้จะวางทิ้งไว้สักพักก็ไม่ส่งผลต่อรสชาติ