บทที่ 125

บทที่ 125

แน่นอนว่าเหล้าองุ่นเพียงเท่านี้ย่อมไม่พอขาย เดิมทีวันนี้นางตั้งใจจะให้กงเกอเอ๋อร์กับคนอื่นๆ ขึ้นเขาไปช่วยเก็บองุ่นต่อ หมักเหล้าองุ่นเพิ่มอีกสักหน่อย ตั้งใจว่าจะหมักให้ได้สักหนึ่งหรือสองร้อยไห แต่ตอนนี้แน่นอนว่าไม่สามารถขึ้นเขาได้แล้ว รอจนผู้ประสบภัยอาการดีขึ้นค่อยออกจากเมืองไปก็ไม่สาย องุ่นป่าเหล่านี้มีอยู่มากมาย ไม่มีใครกินพวกมัน อีกทั้งชั่วระยะหนึ่งก็ยังไม่สุกพร้อมกันทั้งหมด บางยอดเขาเพราะได้รับแสงแดดและน้ำฝนน้อย องุ่นจึงสุกช้ากว่าบางแห่ง

ยามค่ำ สวี่ฉิ่นอวี้ใช้ปลาซิงอวี๋นึ่งข้าวถั่ว ส่วนหัวปลานำไปผัดแดง และกระดูกปลาก็นำไปเคี่ยวเป็นน้ำซุปปลาสีขาวข้น ทั้งตัวปลาแทบไม่มีส่วนใดถูกทิ้งเปล่า

ในน้ำซุปปลาใส่เพียงเกลือกับต้นหอมซอย ไม่ได้ใส่อะไรอย่างอื่น เพราะแม้แต่เต้าหู้ก็ไม่มี ปกติเต้าหู้ต้องออกไปซื้อในตอนเที่ยง วันนี้ไม่มีแผงขายของมาตั้ง จึงไม่ได้ซื้อผักหรือวัตถุดิบอะไรเลย แต่ถึงอย่างนั้น น้ำซุปปลาก็ยังมีรสชาติสดอร่อยอย่างยิ่ง