บทที่ 121

บทที่ 121

สวี่ฉิ่นอวี้หัวเราะจนแทบหยุดไม่อยู่ ปล่อยให้พวกเขาหยอกล้อกันไปเอง

ตอนนี้นางนั่งพักอยู่ในโถงรับแขก พลางคิดว่าอีกสองวันก็จะได้หยุดพักอีกแล้ว คราวนี้นางไม่อาจนอนอยู่แต่ในบ้านได้ คงต้องขึ้นเขาไปเก็บเห็ดป่ากลับมาสักหน่อย อีกทั้งองุ่นป่าบนเขาก็สุกแล้วเช่นกัน ของสิ่งนี้มีรสเปรี้ยวมาก แทบไม่มีใครกิน จึงได้แต่เอาไปหมักเหล้าหรือใช้เป็นส่วนผสมต้มชามะเหมี่ยวรสเปรี้ยว ซึ่งจะทำให้รสชาติเปลี่ยนไปเล็กน้อยและมีกลิ่นองุ่นเพิ่มขึ้น ถึงตอนนั้นนางสามารถทำออกมาสักหน่อย ลองดูว่าทุกคนชอบเครื่องดื่มบ๊วยเปรี้ยวรสชาติใดกันแน่

เวลานี้ทุกคนกำลังพักผ่อน หลินซื่อบังเอิญเดินผ่านมาพอดี นางเพิ่งช่วยซักล้างเสื้อผ้าให้บ้านหลังหนึ่งเสร็จ และได้รับเงินมาห้าอีแปะ

เมื่อเดินผ่านร้านสวี่ นางเห็นประกาศที่ติดอยู่ด้านนอก แม้นางจะอ่านหนังสือไม่ค่อยออก แต่ก็เคยได้ยินเรื่องของซุนซื่อแห่งร้านสวี่จี้กับร้านอาหารผิงอันมาบ้าง จึงเดาว่าตอนนี้ร้านสวี่จี้อาจกำลังขาดคนงาน ประกาศด้านนอกนั้นคงเป็นประกาศรับคนงาน หลินซื่อลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนก้าวเท้าเข้าไปในร้านสวี่

และนางก็เดาถูกจริงๆ