กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NN3_SKY
บทที่ 117
ขณะที่ทั้งสองกำลังจะพักผ่อน เสียงเคาะประตูดังปึงปังจากด้านนอก
หลี่ซื่อตกใจในใจ แต่ไม่ได้คิดอะไรมาก คิดว่าอาจมีใครมาหาพวกเขา ทั้งยังด่าอยู่ในใจว่า ไอ้คนสารเลวคนไหนกัน เคาะประตูเสียงดังถึงเพียงนี้ เดี๋ยวประตูบ้านข้าก็พังกันพอดี
เมื่อออกไปเปิดประตูเรือน ประตูเพิ่งเปิดออก นางก็ถูกคนจับแขนบิดไปด้านหลังแล้วกดเอาไว้ทันที
หลี่ซื่อร้องลั่น “พวกเจ้าจะทำอะไร! พ่อเด็ก! พ่อเด็ก! มีโจรมาปล้นบ้านเรา!”
เจ้าหน้าที่ตวาดว่า “เบาเสียงหน่อย! ใครเป็นโจรกัน ดูให้ดีเสียก่อนว่าพวกข้าแต่งกายด้วยชุดอะไร เจ้าไปก่อเรื่องมา พวกข้ามาจับตัวเจ้าไปที่ว่าการ!”
“พวกเจ้าพูดเหลวไหลอะไร!” หลี่ซื่อยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น “ข้าจะไปก่อเรื่องอะไรได้ ข้าก็เป็นเพียงหญิงชาวบ้านธรรมดาๆ คนหนึ่ง ไม่เคยฆ่าคนหรือวางเพลิงเสียหน่อย”
จางเฉวียน สามีของหลี่ซื่อ ได้ยินเสียงจึงรีบออกมา เมื่อเห็นเจ้าหน้าที่ก็ชะงักไปเช่นกัน
เจ้าหน้าที่เข้ามาควบคุมตัวคนทั้งสองไปยังที่ว่าการอำเภอ
เมื่อเห็นซุนซื่อ ในที่สุดหลี่ซื่อก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น นางไม่เคยคิดเลยว่าซุนซื่อจะกล้าแจ้งทางการ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ซุนซื่อขี้ขลาดถึงเพียงนั้น ไม่กล้าแม้แต่จะบอกเจ้าของร้านสวี่จี้