กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NN3_SKY
บทที่ 114
กงเกอเอ๋อร์รู้สึกเขินอายอยู่บ้าง แต่กลับบอกสวี่ฉินอวี้ด้วยสีหน้าจริงจังว่า “ข้ารู้จักสหายอยู่หลายคน เลยให้พวกเขาช่วยทำธุระให้ข้าสักหน่อย ข้าจึงอยากเอาหมั่นโถวใส่นมไปให้พวกเขากิน เพราะข้าเคยบอกพวกเขาไว้ว่าอาหารที่พี่สะใภ้สี่ทำอร่อยเป็นพิเศษ”
เด็กคนนี้พูดจาจริงจังเสียเหลือเกิน ทั้งที่อายุเพียงสิบขวบ ยังรู้จักให้สหายช่วยทำธุระให้แล้ว
สวี่ฉินอวี้ยิ้ม “ได้สิ เจ้าไปหยิบมาเถอะ”
“ขอบคุณพี่สะใภ้สี่!” กงเกอเอ๋อร์ฉีกยิ้ม ก่อนจะวิ่งกลับเข้าครัวอย่างรวดเร็ว แล้วอุ้มหมั่นโถวใส่นมแปดลูกวิ่งออกจากประตูไป
กงเกอเอ๋อร์อุ้มหมั่นโถวใส่นมเอาไว้ ไม่นานก็วิ่งหายไปจนลับตา
เขาออกจากตลาดถนนตะวันตก แล้วเดินเข้าไปในตรอกแห่งหนึ่ง ด้านในสุดของตรอกมีซอยเล็กๆ อยู่แห่งหนึ่ง มีแผ่นไม้เก่าๆ ผุพังหลายแผ่นวางพาดอย่างลวกๆ ใต้แผ่นไม้เหล่านั้นมีเด็กสี่คนในเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งเบียดเสียดกันอยู่ เด็กๆ ทั้งตัวสกปรกมอมแมม ผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าเปื้อนดำ ทุกคนผอมจนแทบเหลือแต่กระดูก