เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NN3_SKY
บทที่ 113
สวี่ฉินอวี้โน้มตัวไปกระซิบข้างหูเฉิงเกอเอ๋อร์อยู่หลายประโยค
เฉิงเกอเอ๋อร์ได้ฟังก็โกรธจนใบหน้าแดงก่ำ ก่อนจะกล่าวในที่สุดว่า “อาจารย์วางใจเถิด ข้ารู้แล้ว เดี๋ยวข้าจะไปจัดการทันที”
หลังจากรับประทานอาหารมื้อเย็นเสร็จ สวี่ฉินอวี้ก็ยังกลับไปที่ตรอกกุ้ยฮวาก่อนเช่นทุกวัน
ส่วนร้านสวี่จี้ก็ปิดประตูลงแล้ว เหวินซื่อกำลังนับบัญชีอยู่ วันนี้นางเองก็รู้แล้วว่าร้านอาหารผิงอันเริ่มขายซาลาเปาไส้ครีมและของกินเหล่านี้เช่นกัน หากจะบอกว่าไม่โกรธก็คงเป็นไปไม่ได้ แต่เมื่อครู่อวี้เหนียงก็บอกแล้วว่า คนทำการค้าย่อมมีเลียนแบบกันบ้าง จะไปคิดมากทำไม เพียงทำใจให้เป็นปกติก็พอ
วันนี้นางยังให้กงเกอเอ๋อร์จงใจไปดูมาอีกด้วย ร้านอาหารผิงอันยังตั้งป้ายไม้ไว้หน้าร้าน บนป้ายเขียนว่ามีซาลาเปาไส้ครีม ไส้กรอกข้าวเหนียว และโจ๊กปลาแผ่นต้มสดขาย
นี่ไม่ใช่จงใจทำให้คนเข้าใจผิดหรอกหรือ?