บทที่ 098

บทที่ 98

นายท่านผู้เฒ่าเหวินแค่นเสียงออกมา ใครจะไปสนใจเงินสองตำลึงของลูกสามกัน เขาไม่ได้ขาดแคลนเงินทอง ที่ตัวเขายังมีเงินเหลืออยู่อีกหลายพันตำลึง เพียงแต่ในเมื่อลูกสามไม่กตัญญู คิดแต่จะแยกบ้าน เงินหลายพันตำลึงนี้ย่อมไม่มีทางแบ่งให้เขา

“เอากระดาษกับหมึกมา”

นายท่านใหญ่เหวินไปนำกระดาษเสวียน กระบอกหมึก พู่กัน และแท่นฝนหมึกมา

นายท่านผู้เฒ่าเหวินเขียนหนังสือแยกบ้านขึ้นมา

ในหนังสือแยกบ้านเขียนรายละเอียดเอาไว้ว่า เรือนห้าชั้นของตระกูลและร้านค้าสองแห่งล้วนเป็นสินเดิมของสะใภ้ใหญ่กับสะใภ้รอง ไม่มีสิทธิ์นำมาแบ่งทรัพย์สิน ส่วนอย่างอื่นก็ไม่มีอะไรให้แบ่งอีก ในบ้านไม่มีเงินเหลือมากพอจะแบ่ง แต่หากเรือนสามต้องการอาศัยอยู่ในเรือนหลังนี้ต่อก็ย่อมได้ เพียงแต่หลังจากนี้เรื่องอาหาร เสื้อผ้า ค่าใช้จ่าย รวมถึงเรื่องอื่นๆ ทั้งหมดของเรือนสามจะแยกออกจากเรือนใหญ่และเรือนรองโดยสิ้นเชิง

นายท่านผู้เฒ่าเหวินกำลังอยู่ในอารมณ์โกรธ เดิมทีเขายังคิดว่าจะมอบเงินให้เรือนสามสักร้อยกว่าตำลึง แต่ตอนนี้กลับไม่คิดจะแบ่งให้อีกแม้แต่ตำลึงเดียว