บทที่ 074

บทที่ 74

นายท่านผู้เฒ่าเหวินเองก็หน้าซีดเผือดเช่นกัน สุดท้ายจึงกล่าวกับไป๋อี๋เหนียงว่า “เจ้า...เจ้ารีบเตรียมอาหารให้นางเสีย”

จากนั้นก็ตะโกนไปทางด้านนอกว่า “เจ้าอย่าเพิ่งเข้ามา รออยู่ข้างนอกก่อน”

กุ้ยอี๋เหนียงเองก็ไม่ได้คิดจะเข้าไปทำให้พวกเขาหวาดกลัวจริงๆ นางยืนรออยู่ด้านนอก

ไป๋อี๋เหนียงจัดอาหารใส่กล่องแล้วนำออกไปวางไว้ใต้ระเบียง ให้กุ้ยอี๋เหนียงเดินมาหยิบเอาเอง

กุ้ยอี๋เหนียงเดินมาหยิบกล่องอาหาร ก่อนจะเดินหลังค่อม ไอไปตลอดทาง แล้วกลับเข้าไปยังห้องข้าง

หลายวันผ่านไปเช่นนี้ ล้วนเป็นไป๋อี๋เหนียงที่นำอาหารไปส่งให้กุ้ยอี๋เหนียง และยังเป็นเพราะนายท่านผู้เฒ่าเหวินบังคับอย่างหนักด้วย ไป๋อี๋เหนียงเองก็ไม่กล้าเดินเข้าไปใกล้กุ้ยอี๋เหนียงมากนัก เพียงวางกล่องอาหารไว้ใต้ระเบียงแล้วรีบกลับออกมา

ทำเช่นนี้ต่อไปก็ไม่ใช่วิธีการที่ดี นายท่านผู้เฒ่าเหวินกับฮูหยินผู้เฒ่าเหวินต่างก็กลุ้มใจจนแทบตาย

ฮูหยินผู้เฒ่าเหวินถึงกับเสนอว่า ไม่สู้ให้คนหามกุ้ยอี๋เหนียงไปส่งที่ตระกูลเผยเสียเลย