บทที่ 059

บทที่ 59

อู๋ซื่อมีนามว่าอู๋หว่าน หลังจากอู๋หว่านพูดคุยกับแม่นางน้อยสวี่อยู่อีกพักใหญ่จึงลุกขึ้นจากไป ยามนี้เป็นเวลาอาหารเย็นพอดี นางจึงถือกล่องใส่อาหารใบใหญ่ ภายในบรรจุปลาชิงอวี๋ตุ๋นซีอิ๊วเอาไว้ วันนี้แม่นางน้อยสวี่ต้องเตรียมลูกชิ้นปลาสำหรับขายในวันพรุ่งนี้ ดังนั้นอาหารเย็นจึงเป็นปลาตุ๋นเช่นกัน นางจึงนำกลับไปหนึ่งตัว

กล่าวไปแล้วก็น่าประหลาด เส้าเอ๋อร์กินแต่ของกินที่แม่นางน้อยสวี่ทำเท่านั้น ต่อให้เป็นปลาชิงอวี๋ตุ๋นซีอิ๊วที่กินอยู่บ่อยครั้ง เขาก็ยังไม่รู้สึกเบื่อ สามารถกินโจ๊กถั่วหนึ่งชามคู่กับปลาตุ๋นได้เลย

แน่นอนว่า แม้แต่โจ๊กถั่วก็เป็นสิ่งที่แม่นางน้อยสวี่ต้มเอง

ทั้งที่แม่นางน้อยสวี่บอกวิธีต้มโจ๊กถั่วให้นางอย่างละเอียดแล้ว ว่าต้องแช่ถั่วนานเท่าใด ใส่ถั่วกับข้าวสารเท่าใด เติมน้ำเท่าใด ช่วงไหนควรใช้ไฟแรง ช่วงไหนควรใช้ไฟอ่อน จึงจะต้มโจ๊กถั่วให้นุ่มเละและเหนียวข้นได้ ทว่านางต้มออกมาอย่างไรก็ยังไม่อร่อยเท่าที่แม่นางน้อยสวี่ต้ม

แม้แต่รสชาติก็ยังแตกต่างกันมากเหลือเกิน

อู๋หว่านถือกล่องอาหารกลับมายังตรอกไหลซี