บทที่ 048

บทที่ 48

สวี่ฉิ่นฮุ่ยไม่ค่อยอยากเชื่อภาพที่เห็นตรงหน้า เงยหน้าขึ้นก็เห็นฉากกั้นปักลายดอกไห่ถังแกะสลักจากไม้จื่อถาน นางจำฉากกั้นบานนี้ได้ ตอนที่ยังไม่ได้ออกเรือนและยังอยู่ในจวนเต๋อชางโหว ภายในห้องปีกตะวันตกของเรือนสาม นางชอบมาพักผ่อนครู่หนึ่งที่ห้องปีกตะวันตกในช่วงเที่ยงของทุกวัน

แม้แต่หนังสุนัขจิ้งจอกขาวที่ปูอยู่ใต้ร่าง นางก็ยังจำได้ ตอนนั้นมารดารู้ว่านางไม่ชอบนอนพักบนเตียงในช่วงเที่ยง แต่ชอบเอนกายพักบนตั่งกุ้ยเฟย จึงตั้งใจซื้อหนังสุนัขจิ้งจอกขาวผืนนี้มาด้วยราคาสูง เพื่อให้นางนอนได้สบายขึ้น

แต่...นางไม่ได้ตายไปแล้วหรือ?

เหตุใดเมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง นางถึงกลับมาอยู่ในจวนเต๋อชางโหวได้?

นางจำได้อย่างชัดเจน ความหวาดกลัวและความตื่นตระหนกที่ฝังลึกไปถึงกระดูกก่อนตาย นางยังจำใบหน้าที่เย็นชาไร้อารมณ์ของท่านอ๋องซู่ได้อย่างแจ่มชัด ไม่สิ ตอนนั้นเขาคือฮ่องเต้องค์ใหม่