กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 108 รักลาลับของผู้เฒ่าจู้: ความพิศวงแห่งรักมั่นร่วมเป็นร่วมตาย
บนผืนดินอันสงบเรียบง่ายของจี้หยาง มีหมู่บ้านเล็ก ๆ ชื่อหมู่บ้านจู้ ชีวิตผู้คนในหมู่บ้านธรรมดาและสงบ ราวธารน้ำไหลเอื่อยไร้คลื่นลม ส่วนผู้เฒ่าจู้ก็เป็นระลอกคลื่นอันโดดเด่นในธารน้ำนั้น บัณฑิตเหอเป็นผู้หนึ่งที่รู้จักเรื่องราวของหมู่บ้านนี้ กาลเวลาผู้ไร้ความปรานีได้สลักร่องรอยแห่งลมฝนตลอดห้าสิบกว่าปีไว้บนใบหน้าของผู้เฒ่าจู้ทีละน้อย ริ้วรอยทุกเส้นบอกเล่าเรื่องราวในอดีตและความยากลำบากในชีวิต