เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 75 ตุลาการลู่เปลี่ยนหัวใจ (1)
หลิงหยางมีภูเขาและสายน้ำพึ่งพาอาศัยกัน ทั้งยังรุ่งเรืองด้วยวัฒนธรรม ทว่ามีบัณฑิตคนหนึ่งนามว่าจูเอ่อร์ตั้น ชื่อรองว่าเสี่ยวหมิง เขาเกิดมาคิ้วหนาตาโต รูปร่างกำยำ การวางตัวเผยความใจกว้างไม่ยึดติดเป็นทุนเดิม ปกติเสื้อผ้าสีเขียวครามที่สวมมักเปื้อนสุราอยู่เสมอ ผมก็รวบไว้อย่างลวก ๆ ปล่อยปอยผมหลายเส้นลงมาปรกหน้าผาก ไม่ใส่ใจธรรมเนียมจุกจิกของบัณฑิตเลย แม้สวรรค์จะประทานนิสัยใจกว้างและรักอิสระให้เขาอย่างเต็มที่ แต่กลับตระหนี่พรสวรรค์ด้านการอ่านเขียนยิ่งนัก จูเอ่อร์ตั้นทุ่มเทให้โต๊ะหนังสืออย่างสุดใจ ตื่นเช้ามาอ่านคัมภีร์ กลางคืนจุดตะเกียงศึกษาตำรา ใช้หมึกหมดไปแล้วหมึกเล่า แต่บทความที่เขาเขียนกลับขาดความปราดเปรื่องอยู่หลายส่วน เขาจึงไม่ประสบความสำเร็จในดินแดนหลิงหยาง และแทบไม่มีใครรู้ถึงความสามารถทางวิชาการของเขา