กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 71 ต่งเซิงพบจิ้งจอก (3)
เขาหันไปมองหญิงสาวข้างกาย ความสงสัยผุดขึ้นมาในใจ ทว่าหญิงสาวกลับดูเหมือนไม่รู้ว่าเขาผิดปกติ ยังคงหยอกเย้าแนบชิดกับเขา นางซบอกเขาแล้วกล่าวเสียงเบาว่า “ท่าน เหตุใดจึงเงียบเช่นนี้” บัณฑิตหวังฝืนทำใจให้สงบแล้วตอบนางว่า “ช่วงนี้อาการป่วยของข้าทรุดหนัก เกรงว่าคงอยู่ได้อีกไม่นาน มีคนเตือนข้าว่าอย่าอยู่กับเจ้าอีก” หญิงสาวเพียงยิ้มบาง ๆ รอยยิ้มนั้นดูคล้ายซ่อนอะไรบางอย่าง ก่อนกล่าวว่า “หากท่านมีวาสนาอายุยืน ต่อให้อยู่กับข้าก็ยังมีชีวิตได้ หากไม่มีวาสนาเช่นนั้น ต่อให้ตัดขาดจากข้า ก็ยากจะหนีพ้นความตาย” กล่าวจบ นางก็เอนกายเข้าหาบัณฑิตหวัง แล้วหยอกเย้าสำเริงใจต่อไป